Los bericht bekijken
Oud 7 december 2012, 19:15   #3
Mihaela
Singularis
 
Geregistreerd: 9 juli 2011
Berichten: 9.116
Standaard

Een paar jaar geleden deed ik dat heel vaak, bewust in de spiegel kijken, met het doel om gebieden in mezelf te verkennen.
Het gebeurde vaak dat de energie in mijn ogen veranderde, met het gevolg dat mijn hele uitstraling veranderde.
Er waren er vooral twee 'gezichten' die duidelijk zich onderscheiden.
Een gezicht was heel licht en Engelachtig, en het andere was donker, duister en angstig, of beter gezegd beangstigend.
Wat het verschil maakte was mijn blik, en hoe mijn ogen uitstraalde, en de energie dat daaruit kwam.
Bij de lichte uitstraling, werd mijn hele gezicht zacht en mooi en vooral rustgevend en voor mij voelde dat als gewenst, het gaf me energie.
Het andere gezicht, het donkere blik en duister, werd mijn gezicht ook zo.. ...het deed me aan de dood denken.

Soms had ik geen contact met mijn ogen, en dan ineens glinsterde er iets, en ik voelde gelijk een soort van verbinding, waar bij mijn maag ook warm werd, en voelde me als net 'gewekt'.
Het kon soms dat ik me heel moe voelde, en na zo een moment van 'contact' me ineens heel fit voelde, alsof ik net wakker was, als naar een nacht goed geslapen te hebben.
De laatste tijd merk ik dat ik het geduld niet meer op kan brengen. Het komt ook volgens mij omdat ik veel dieper in het duistere ben de laatste twee jaar.

Soms lijk het alsof dit van groot belang voor mij is, het duistere in mezelf verkennen, het glas half leeg voluit in duiken.. Soms vrees ik dat ik daarin verdrink.

Alsnog, weet ik dat het andere ook aanwezig is, en tijd zou het leren...
Mihaela is offline   Met citaat reageren