Los bericht bekijken
Oud 8 december 2012, 08:12   #6
Looro
Donataris
 
Looro's schermafbeelding
 
Geregistreerd: 4 oktober 2011
Berichten: 2.212
Standaard

Citaat:
Oorspronkelijk geplaatst door Mihaela Bekijk bericht
Een paar jaar geleden deed ik dat heel vaak, bewust in de spiegel kijken, met het doel om gebieden in mezelf te verkennen.
Het gebeurde vaak dat de energie in mijn ogen veranderde, met het gevolg dat mijn hele uitstraling veranderde.
Er waren er vooral twee 'gezichten' die duidelijk zich onderscheiden.
Een gezicht was heel licht en Engelachtig, en het andere was donker, duister en angstig, of beter gezegd beangstigend.
Wat het verschil maakte was mijn blik, en hoe mijn ogen uitstraalde, en de energie dat daaruit kwam.
Bij de lichte uitstraling, werd mijn hele gezicht zacht en mooi en vooral rustgevend en voor mij voelde dat als gewenst, het gaf me energie.
Het andere gezicht, het donkere blik en duister, werd mijn gezicht ook zo.. ...het deed me aan de dood denken.

Soms had ik geen contact met mijn ogen, en dan ineens glinsterde er iets, en ik voelde gelijk een soort van verbinding, waar bij mijn maag ook warm werd, en voelde me als net 'gewekt'.
Het kon soms dat ik me heel moe voelde, en na zo een moment van 'contact' me ineens heel fit voelde, alsof ik net wakker was, als naar een nacht goed geslapen te hebben.
De laatste tijd merk ik dat ik het geduld niet meer op kan brengen. Het komt ook volgens mij omdat ik veel dieper in het duistere ben de laatste twee jaar.

Soms lijk het alsof dit van groot belang voor mij is, het duistere in mezelf verkennen, het glas half leeg voluit in duiken.. Soms vrees ik dat ik daarin verdrink.

Alsnog, weet ik dat het andere ook aanwezig is, en tijd zou het leren...
Beste Mihaela, zien is grijpen en het is bijzonder. Bijna en je was erin geslaagd om zien te grijpen.
Je weet al dat het een gevoel is.
Dat gevoel grijpen en je erin laten dragen is als ?vliegen?, is het verhaal dromen dat als gelegenheid komt aanwaaien.

In wat je schrijft is nog veel staren, kijken naar het veranderen van de beelden, de twee gezichten die je ziet en je daaraan vastkleeft met je blik.

Citaat:
Soms had ik geen contact met mijn ogen, en dan ineens glinsterde er iets, en ik voelde gelijk een soort van verbinding, waar bij mijn maag ook warm werd, en voelde me als net 'gewekt'.
Dat is het moment ! Weet je nog dat wij het laatst hadden over ?verstijfd zijn?. Toen zei je dat het een moment van angst was en ik zei dat het dat niet was; geen angst maar de aanblik van het zien, die naaktheid van wat is.
Met die aanblik schuiven is grijpen van zien. Het is met dat gevoel meegaande zijn en tussen de twee gezichten verdwijnen in wat je ziet.
Dat verdwijnen, is het verdwijnen van het ik. Als ik zie en droom kan mijn ik niet daar zijn waar ik ben. Ik ben dan droom, de ziener van verhaal.

Ogenblik-sem zegt: er is niemand, alles gebeurt uit zichzelf. Maar dat is geen zien, zoiets zeggen, dat is een zoveelste keer twee gezichten zien.
Sagnaar zegt: het Opmerken is Duidelijkheid. Maar dat is geen zien, zoiets zeggen, dat is een zoveelste keer twee gezichten zien.
Aart zegt: er is een dieper voelen. Maar dat is geen zien, zoiets zeggen, dat is een zoveelste keer twee gezichten zien.
Maria zegt: wij zijn verhaal. En dat is zien, zoiets zeggen, dat is tussen de twee gezichten de eenheid zien.
Looro is offline   Met citaat reageren