Zelfkennisforum  

Ga terug   Zelfkennisforum > Begrippen > Wat is zelfkennis

Wat is zelfkennis Wil ik weten wat ik ben, het Zelf kennen, of weten 'wie' ik ben zicht krijgen op wat ik denkt te zijn.

Reageren
 
Discussietools Zoek in deze discussie Weergave
Oud 11 augustus 2012, 18:49   #1
hypothese
Vicaris
 
Geregistreerd: 12 december 2011
Berichten: 105
Standaard Zelfkennis

"De speurtocht naar zelfkennis is legitiem--willen we de waarheid
ontdekken dat we niet weten en niet kunnen weten wie we zijn-- maar is
niet voldoende als we ons identiteitsprobleem existentieel willen
oplossen. Dat identiteitsprobleem is niet intellectueel, het is
existentieel.


Conventioneel gesproken is persoonlijke identiteit opgebouwd op een
geraamte van fysieke, sociale, biologische en biografische feiten ...

Identiteit heeft ook een subjectieve, intellectuele component, een
zelfbespiegelende interpretatie van de feiten, een "feitelijk beeld"
van het zelf.

...
Ik verschijn aan mijzelf als de held (of het slachtoffer) van de
verhaallijn van mijn geestelijk leven. "Ik" ben de hoofdpersoon van
mijn persoonlijke geschiedenis.
...

Het samenraapsel van herinnerigen, waarnemingen, beelden, idee?n en
idealen is een groot deel van mijn identiteitsgevoel.

Iedere samenleving in iedere tijd construeert een mythe van de aard
van het zelf en zijn relatie met de maatschappij en de natuur die als
een richtsnoer voor de levensreis dient. In die zin heeft het
identiteitsprobleem een sociale component.

De broosheid van het zelf wordt nergens zo goed ge?llustreerd als in
de paradox dat het zelf, aangezien het ten dele uit feiten is
opgebouwd, en uit de interpretatie van feiten, het door feiten kan
worden weersproken.
De bedrieger, de leugenaar en de geheime agent zijn kwetsbaar voor de
ontkenning van hun valse identiteit door feiten die daarmee in
tegenspraak zijn.

Maar zijn we dan niet allemaal ?
Het vergt uiterste inspanning om ons gevoel van identiteit tegenover
onszelf en anderen in stand te houden. E?n verkeerde beweging, ??n
verspreking, ??n woedeuitbarsting, ??n grap, ??n slippertje, ??n glas
teveel en we kunnen beroefd worden van onze reputatie, onze eer, onze
hoop. (Het beeld dat van onszelf hebben, en het beeld dat we aan
anderen willen tonen van onszelf, het beeld dat we willen
hooghouden. )

Hoe wetenschappelijk ze ook mogen zijn, de feiten van onze identiteit
hebben geen solide basis. De mythen zijn ideologie?n- constructies die
feiten negeren in strijd met het beeld en feiten benadrukken die dat
beeld bevorderen.

Het geval van David H. illustreert dat het zoeken naar identiteit niet
intellectueel maar existentieel is.
Het identiteitsprobleem wordt niet opgelost door een stel antwoorden
te vinden die klaarheid brengen in de verwarring.

Het geval van david H.
David contacteerde me met de klacht dat, hoewel hij het gevoel had van
zijn vrouw te houden, hij niet verliefd op haar was en zich niet
behaaglijk voelde in zijn huwelijk.
Hij wilde bij zijn vrouw weg om uit te zoeken wie hij was. Hij
formuleerde zijn vraag als een identiteitsprobleem.

Hij ging bij zijn vrouw weg en binnen twee maanden ontmoette hij een
andere vrouw, op wie hij verliefd werd. Toen had hij gevoel dat zijn
identiteitsprobleem was opgelost.

Het identiteitsprobleem is niet intellectueel maar existentieel. Het
wordt niet opgelost door een stel antwoorden maar door "een nieuwe
vriend", "een nieuwe baan", een nieuwe situatie", "een nieuw leven"
waarin men zich behaaglijk voelt.
De identiteitsvraag komt dan te vervallen, ze wordt niet opgelost, ze
komt te vervallen.

In deze zin is het identiteitsprobleem geen intellectuele vraag maar
een relatieprobleem-- de relatie met zichzelf, de relatie met de
anderen, de relatie met het leven.
Als we het gevoel hebben daarmee in overeenstemming te zijn, hebben we
geen identiteitsprobleem.

Het identiteitsprobleem kan niet intellectueel opgelost worden,
aangezien het zelf geen ding is. Het heeft geen substantie. Het zelf
is een verschijning, een projectie van onze subjectieve ervaring. Het
kan niet objectief beschreven of begrepen worden.
De projectie cre?ert zowel het zelf als het identiteitsprobleem.

Dit probleem moet vervolgens worden opgelost door het zelf in de
kosmos in te passen -- door de tegenstrijdigheden tussen een
subjectieve "ik" en de objectieve wereld tot een oplossing te
brengen.
De identiteitsvraag is voor een deel intellectueel, ten dele intu?tief
en voor een deel existentieel.
Het is een kwestie van harmonie, van het vinden van het midden, van
het be-rusten in het bestaan.

Ron Leifer, wegen naar geluk
ISBN 90-389-084-7
hypothese is offline   Met citaat reageren
Oud 19 augustus 2012, 01:59   #2
hypothese
Vicaris
 
Geregistreerd: 12 december 2011
Berichten: 105
Standaard

Concreet.

waar ik me zeer in herken is het volgende van Nadje in een ander topic.

Citaat:
Oorspronkelijk geplaatst door Nadje Bekijk bericht
Wat voor mij werkt(e) is diep doordringen in dat wat is, ook en juist als het als ongewenst wordt ervaren. In geval van fysieke pijn bijvoorbeeld, met je volledige aandacht naar die pijn gaan. Probeer die pijn te lokaliseren. Hoe ziet die pijn eruit? Hoe voelt die?

Als ik me laat meeslepen in een bepaalde emotie(s) of die kant uit dreig te gaan, dan moet ik met mijn aandacht naar binnen gaan. Naar de kern, naar de bron, naar de stilte of de leegte, je energieveld...whatever.

De verbinding met de bron weer maken. Die is natuurlijk nooit weg, maar kan naar de achtergrond zijn verdwenen.
Nu kan ik dat naar die pijn toegaan. Maar er was een tijd dat dit toch allemaal te overweldigend was.
Men moet er toch wel voorzichtig mee zijn. Voor je het weet geef je extra voeding aan die pijn, nog meer dan er was.
hypothese is offline   Met citaat reageren
Oud 19 augustus 2012, 08:22   #3
hypothese
Vicaris
 
Geregistreerd: 12 december 2011
Berichten: 105
Standaard

Of zoals Frog in zijn ondertitel schrijft :

"Kijk wat is."


Terwijl dat zo moeilijk is, door die bedoelingen die een rol spelen bij het kijken. Meer iets willen zien, dan zien wat er is.
hypothese is offline   Met citaat reageren
Oud 19 augustus 2012, 08:33   #4
Frog
Voormalig lid
 
Frog's schermafbeelding
 
Geregistreerd: 18 juli 2012
Berichten: 733
Standaard

Citaat:
Oorspronkelijk geplaatst door hypothese Bekijk bericht
"De speurtocht naar zelfkennis is legitiem--willen we de waarheid
ontdekken dat we niet weten en niet kunnen weten wie we zijn-- maar is
niet voldoende als we ons identiteitsprobleem existentieel willen
oplossen. Dat identiteitsprobleem is niet intellectueel, het is
existentieel.


Conventioneel gesproken is persoonlijke identiteit opgebouwd op een
geraamte van fysieke, sociale, biologische en biografische feiten ...

Identiteit heeft ook een subjectieve, intellectuele component, een
zelfbespiegelende interpretatie van de feiten, een "feitelijk beeld"
van het zelf.

...
Ik verschijn aan mijzelf als de held (of het slachtoffer) van de
verhaallijn van mijn geestelijk leven. "Ik" ben de hoofdpersoon van
mijn persoonlijke geschiedenis.
...

Het samenraapsel van herinnerigen, waarnemingen, beelden, idee?n en
idealen is een groot deel van mijn identiteitsgevoel.

Iedere samenleving in iedere tijd construeert een mythe van de aard
van het zelf en zijn relatie met de maatschappij en de natuur die als
een richtsnoer voor de levensreis dient. In die zin heeft het
identiteitsprobleem een sociale component.

De broosheid van het zelf wordt nergens zo goed ge?llustreerd als in
de paradox dat het zelf, aangezien het ten dele uit feiten is
opgebouwd, en uit de interpretatie van feiten, het door feiten kan
worden weersproken.
De bedrieger, de leugenaar en de geheime agent zijn kwetsbaar voor de
ontkenning van hun valse identiteit door feiten die daarmee in
tegenspraak zijn.

Maar zijn we dan niet allemaal ?
Het vergt uiterste inspanning om ons gevoel van identiteit tegenover
onszelf en anderen in stand te houden. E?n verkeerde beweging, ??n
verspreking, ??n woedeuitbarsting, ??n grap, ??n slippertje, ??n glas
teveel en we kunnen beroefd worden van onze reputatie, onze eer, onze
hoop. (Het beeld dat van onszelf hebben, en het beeld dat we aan
anderen willen tonen van onszelf, het beeld dat we willen
hooghouden. )

Hoe wetenschappelijk ze ook mogen zijn, de feiten van onze identiteit
hebben geen solide basis. De mythen zijn ideologie?n- constructies die
feiten negeren in strijd met het beeld en feiten benadrukken die dat
beeld bevorderen.

Het geval van David H. illustreert dat het zoeken naar identiteit niet
intellectueel maar existentieel is.
Het identiteitsprobleem wordt niet opgelost door een stel antwoorden
te vinden die klaarheid brengen in de verwarring.

Het geval van david H.
David contacteerde me met de klacht dat, hoewel hij het gevoel had van
zijn vrouw te houden, hij niet verliefd op haar was en zich niet
behaaglijk voelde in zijn huwelijk.
Hij wilde bij zijn vrouw weg om uit te zoeken wie hij was. Hij
formuleerde zijn vraag als een identiteitsprobleem.

Hij ging bij zijn vrouw weg en binnen twee maanden ontmoette hij een
andere vrouw, op wie hij verliefd werd. Toen had hij gevoel dat zijn
identiteitsprobleem was opgelost.

Het identiteitsprobleem is niet intellectueel maar existentieel. Het
wordt niet opgelost door een stel antwoorden maar door "een nieuwe
vriend", "een nieuwe baan", een nieuwe situatie", "een nieuw leven"
waarin men zich behaaglijk voelt.
De identiteitsvraag komt dan te vervallen, ze wordt niet opgelost, ze
komt te vervallen.

In deze zin is het identiteitsprobleem geen intellectuele vraag maar
een relatieprobleem-- de relatie met zichzelf, de relatie met de
anderen, de relatie met het leven.
Als we het gevoel hebben daarmee in overeenstemming te zijn, hebben we
geen identiteitsprobleem.

Het identiteitsprobleem kan niet intellectueel opgelost worden,
aangezien het zelf geen ding is. Het heeft geen substantie. Het zelf
is een verschijning, een projectie van onze subjectieve ervaring. Het
kan niet objectief beschreven of begrepen worden.
De projectie cre?ert zowel het zelf als het identiteitsprobleem.

Dit probleem moet vervolgens worden opgelost door het zelf in de
kosmos in te passen -- door de tegenstrijdigheden tussen een
subjectieve "ik" en de objectieve wereld tot een oplossing te
brengen.
De identiteitsvraag is voor een deel intellectueel, ten dele intu?tief
en voor een deel existentieel.
Het is een kwestie van harmonie, van het vinden van het midden, van
het be-rusten in het bestaan.

Ron Leifer, wegen naar geluk
ISBN 90-389-084-7
Was interessant om te lezen.
Frog is offline   Met citaat reageren
Oud 19 augustus 2012, 09:22   #5
hypothese
Vicaris
 
Geregistreerd: 12 december 2011
Berichten: 105
Standaard

De mens heeft blijkbaar geen stabiele, permanente identiteit die kan waar genomen worden. In die zin zal de zoektocht naar zelfkennis (de waarheid, de kern van onze identiteit) in de vorm van kennis, ook altijd gefrustreerd blijven.

Of we nu in rusttoestand zitten of als we in een crisistoestand zitten, beiden ervaren we als even waar.
Soms maken de diverse delen die onze identiteit vorm geven ruzie met elkaar. En soms is er een leider, die alle delen volgzaam volgen en dan is er rust.

Is de leider echter een ego?sme (de drijfveer is honger), dan is de rust meestal van korte duur.
1. omdat de andere ego?smen hun plaats (het leiderschap) willen veroveren.
2. omdat ego?sme gemakkelijk in conflict komt met het ego?sme van de medemens.
3. omdat ego?sme makkelijker in conflict komt met de realiteit.

Is de leider echter "liefdevolle motivatie" (de drijfveer is geven ), dan is de rust meestal van langere duur.

bv.
Ik ga graag werken, ik doe graag dingen voor mijn collega's. Ik ben deel van een team.
Ik leef met je mee. Medelevendheid.
Ik schrijf graag op een forum. Ik wil ze plezieren. Ik ben deel er van.
Ik ben graag thuis, We doen samen dingen. Ik voel me ??n.
Ik ben graag in mijn kerkgenootschap. Wij zijn dragers van een positieve vibratie in het heelal. Wij.
Ik ervaar de levensenergie in mij. Ik heb er geen angst meer voor. Ik verdwijn.

Wijziging aangebracht door hypothese op 19 augustus 2012 om 09:59.
hypothese is offline   Met citaat reageren
Oud 19 augustus 2012, 09:34   #6
Frog
Voormalig lid
 
Frog's schermafbeelding
 
Geregistreerd: 18 juli 2012
Berichten: 733
Standaard

Citaat:
Oorspronkelijk geplaatst door hypothese Bekijk bericht

Is de leider echter "liefdevolle motivatie" (de drijfveer is geven ), dan is de rust meestal van langere duur.
Ja, op een open en vriendelijke manier naar jezelf kijken. Zonder oordeel, zonder iets te willen veranderen. Enkel mindful zijn. Bewustzijn zelf.
Frog is offline   Met citaat reageren
Oud 19 augustus 2012, 11:42   #7
hypothese
Vicaris
 
Geregistreerd: 12 december 2011
Berichten: 105
Standaard

Geven, geeft meestal ook een goed gevoel.

Ik verwen graag mijn vrouw en kinderen. Het geeft tegelijkertijd een geluksroes. (Wat dan verloren gaat wanneer de ondankbaren niet dankbaar zijn. Wat niet wil zeggen dat ze me moeten danken, maar dat ik zichtbaar kan zien dat het ook inderdaad deugd heeft gedaan. )
De keerzijde is wel dat de anderen het snel als normaal gaan vinden. Verwenning, gewenning.

De complexiteit lijkt me dat de motivatie meestal meervoudig is. Het is niet alleen geven, maar ook willen krijgen. (al is het dat goed gevoel)

Hoe zuiverder het geven. Hoe schaarser dat het voorkomt. Hooguit enkele malen per jaar.

-----------
Tegenover het geven staat het pijnigen, het kwetsen. Dat zo'n slecht gevoel, zowel op moment zelf als achteraf geeft.
hypothese is offline   Met citaat reageren
Oud 19 augustus 2012, 12:17   #8
Frog
Voormalig lid
 
Frog's schermafbeelding
 
Geregistreerd: 18 juli 2012
Berichten: 733
Standaard

Citaat:
Oorspronkelijk geplaatst door hypothese Bekijk bericht
Geven, geeft meestal ook een goed gevoel.

Ik verwen graag mijn vrouw en kinderen. Het geeft tegelijkertijd een geluksroes. (Wat dan verloren gaat wanneer de ondankbaren niet dankbaar zijn. Wat niet wil zeggen dat ze me moeten danken, maar dat ik zichtbaar kan zien dat het ook inderdaad deugd heeft gedaan. )
De keerzijde is wel dat de anderen het snel als normaal gaan vinden. Verwenning, gewenning.

De complexiteit lijkt me dat de motivatie meestal meervoudig is. Het is niet alleen geven, maar ook willen krijgen. (al is het dat goed gevoel)

Hoe zuiverder het geven. Hoe schaarser dat het voorkomt. Hooguit enkele malen per jaar.

-----------
Tegenover het geven staat het pijnigen, het kwetsen. Dat zo'n slecht gevoel, zowel op moment zelf als achteraf geeft.
Geven en ontvangen zijn in wezen Een?
Frog is offline   Met citaat reageren
Oud 19 augustus 2012, 16:17   #9
Ulla
Titularis
 
Ulla's schermafbeelding
 
Geregistreerd: 30 januari 2011
Berichten: 5.534
Standaard

Citaat:
Oorspronkelijk geplaatst door Frog Bekijk bericht
Geven en ontvangen zijn in wezen Een?
Het is fijn te geven zonder te verwachten, wat je geeft ontvang je dan ook.
(anders geef je niet maar trek je ) Plaatsvervangend genieten.
Ulla is offline   Met citaat reageren
Oud 19 augustus 2012, 19:13   #10
Tine
Kasuaris
 
Geregistreerd: 29 september 2011
Berichten: 826
Standaard

Citaat:
Oorspronkelijk geplaatst door Ulla Bekijk bericht
Het is fijn te geven zonder te verwachten, wat je geeft ontvang je dan ook.
(anders geef je niet maar trek je ) Plaatsvervangend genieten.
Wanneer ik geef zonder te verwachten (= ervan uit te gaan, aan te nemen, te geloven) dat wat ik te geven heb door de ander gewenst is (en dus in openheid kan ontvangen worden), kan ik dat onmogelijk als oprecht geven van mijnentwege zien. Het heeft dan meer iets weg van opdringen, van WILLEN (hopen, verlangen) dat de ander hoe dan ook "iets heeft" aan datgene wat ik geef. Ik vind het bijgevolg raadzaam om eerst eens na te gaan -in de mate van het mogelijke- of de ander wel behoefte heeft aan/open staat voor mijn "geven"...
Tine is offline   Met citaat reageren
Reageren

Discussietools Zoek in deze discussie
Zoek in deze discussie:

Geavanceerd zoeken
Weergave

Colofon
You may not post new threads
You may not post replies
You may not post attachments
You may not edit your posts

vB-code is Aan
Smileys zijn Aan
[IMG]-code is Aan
HTML-code is Uit

Forumnavigatie


Alle tijden zijn in GMT (+ 1:00 uur), het is in deze tijdzone nu 16:15.


Forumsoftware: vBulletin®, versie 3.8.11
Copyright ©2000 - 2018, Jelsoft Enterprises Ltd.
Cultural Forum | Study at Malaysian University