Zelfkennisforum  

Ga terug   Zelfkennisforum > Gedegen zelfonderzoek > Kennis omtrent mijzelf

Kennis omtrent mijzelf Bewust worden van mijn eigen aardigheden en de hulp van forumgenoten daarbij.

Reageren
 
Discussietools Zoek in deze discussie Weergave
Oud 14 juli 2013, 12:08   #1
Mahziri
Jubilaris
 
Mahziri's schermafbeelding
 
Geregistreerd: 4 juli 2013
Berichten: 198
Standaard Steeds die woorden..

De afgelopen week was er ??n van veel emoties.
In het kort is het verhaal dat ik er achter kwam dat 2 collega's al geruime tijd kwaad over me spreken. Ik heb het gecheckt bij de dames en het klopte. Een deel van me, dat stuk wat vond dat het niet had mogen gebeuren, dat men dat niet hoort te doen etc. was diep geraakt en ge?motioneerd.

Een ander deel doorzag het hele spel en kon uitzoomen en de perfectie van het geheel zien. De emotie van het moment doorvoelen en terecht komen in de vredige stilte. En empathisch naar de dames toe. Begrip omdat het duidelijk was hoe het ontstaan is.

De beweging in mijn leven is steeds meer met dat laatste deel. Ik ben blij en dankbaar dat dat deel er uberhaupt is en gezien wordt.

Maar toch.... ik heb een aantal keer het verhaal aan mensen verteld. Vanuit die emotie, het geraakt zijn, de pijn. Overigens raakte het een verhaal van een aantal jaar geleden met dezelfde soort situatie. Een enorm onbegrip met dezelfde ervaringen. Dus het ging allemaal nog wel wat dieper.

Wat ik hier wil bespreken:
Ik ben me bewust van het deel dat in vrede en stilte de situatie ziet als iets dat zich voordoet, als het spel. Ik ben me daarvan bewust op het moment dat ik aan het vertellen ben over de ervaringen en mezelf met die woorden elke keer alle pijn opnieuw en opnieuw laat beleven, mezelf eigenlijk constant blijf slaan.

Hoezo is dat zo sterk. Waarom doen als het zo helder te zien is. Niet als oordeel naar iets, maar als verwondering.

Nu, enkele dagen later is het gesprek verstild. De behoefte om te vertellen is er niet meer, de pijn is weg. Het is helder en het spel is klaar.

Wie wil daar iets over zeggen.
Wie herkent het misschien en wil de eigen ervaring vertellen.
En wat er opkomt.
Mahziri is offline   Met citaat reageren
Oud 14 juli 2013, 12:19   #2
Freerider
Time Out token
 
Geregistreerd: 24 maart 2013
Berichten: 3.539
Standaard

Als je geraakt wordt door een gebeurtenis, dan is het je ego die geraakt wordt.
Je kleine ikje is gepijnigd als je verneemt dat anderen onwaarheden verspreiden. Je grote Ik, je Zelf heeft er helemaal geen mening over.

Ik denk dat je het goed doet, je ziet al het onderscheid. Laat je kleine ikje maar geraakt zijn. Ervaar die emotie maar. Emoties zijn niet eng, ze zijn.
Het is goed om emoties te doorleven en ze te kunnen blijven ervaren.
Zo hou je je kleine ikje in stand en dat is goed, want hoewel je uiteindelijk alleen je grote Ik bent kan je leren door je kleine ikje.

Door deze handelswijze zul je steeds bewuster worden. En zal je zowel je grote Ik als je kleine ikje steeds beter leren kennen.

Zo zie ik het.
Freerider is offline   Met citaat reageren
Oud 14 juli 2013, 12:28   #3
Mahziri
Jubilaris
 
Mahziri's schermafbeelding
 
Geregistreerd: 4 juli 2013
Berichten: 198
Standaard

Dank je wel voor je reactie.

Ja dat kleine ikje is de leermeester.
Bij de grote ik vergeleken zie ik het - in een plaatje- als een kind die z'n zin niet krijgt. En allebei is het er.

Ik ben nog wel in het stadium dat de aanschouwer ook nog "iets" is, maar da's oke.

Hetgeen ik nog verwonderlijk vind is dat dat kleine ikje zo doordramt. Maar goed. Dat is dan ook maar zo.
Mahziri is offline   Met citaat reageren
Oud 14 juli 2013, 12:29   #4
Nadje
Staffunctionaris
 
Nadje's schermafbeelding
 
Geregistreerd: 10 maart 2012
Berichten: 6.394
Standaard

Citaat:
Oorspronkelijk geplaatst door Mahziri Bekijk bericht

De beweging in mijn leven is steeds meer met dat laatste deel. Ik ben blij en dankbaar dat dat deel er uberhaupt is en gezien wordt.

Maar toch.... ik heb een aantal keer het verhaal aan mensen verteld. Vanuit die emotie, het geraakt zijn, de pijn. Overigens raakte het een verhaal van een aantal jaar geleden met dezelfde soort situatie. Een enorm onbegrip met dezelfde ervaringen. Dus het ging allemaal nog wel wat dieper.

Wat ik hier wil bespreken:
Ik ben me bewust van het deel dat in vrede en stilte de situatie ziet als iets dat zich voordoet, als het spel. Ik ben me daarvan bewust op het moment dat ik aan het vertellen ben over de ervaringen en mezelf met die woorden elke keer alle pijn opnieuw en opnieuw laat beleven, mezelf eigenlijk constant blijf slaan.

Hoezo is dat zo sterk. Waarom doen als het zo helder te zien is. Niet als oordeel naar iets, maar als verwondering.
Het wil(de) blijkbaar gezien worden. En zoals je zelf zegt, is het in feite een herhaling of projectie van oud zeer op een nieuwe situatie. Nu kun je daar anders naar kijken. Ik denk dat het goed is om je emoties te doorleven en erbij te blijven. Je gewaar/bewust te zijn ervan. Ze lossen dan uiteindelijk vanzelf op. Maar conditioneringen zijn zeer sterk en zullen bij herhaling de kop op blijven steken, ook al kun je ze zien voor wat ze zijn. Door ze steeds meer in het licht te laten komen, lossen ze , zoals gezegd, uiteindelijk helemaal op. Als je mazzel hebt.
Nadje is offline   Met citaat reageren
Oud 14 juli 2013, 12:30   #5
Mahziri
Jubilaris
 
Mahziri's schermafbeelding
 
Geregistreerd: 4 juli 2013
Berichten: 198
Standaard

Leuk.... door er woorden aan te geven verdwijnt het eigenlijk ook weer.
Tas is weer leeggegooid in het bewustzijn.
Misschien was dat voor mij wel het laatste stukje.

Mooie gewaarwording
Mahziri is offline   Met citaat reageren
Oud 14 juli 2013, 12:32   #6
Mahziri
Jubilaris
 
Mahziri's schermafbeelding
 
Geregistreerd: 4 juli 2013
Berichten: 198
Standaard

Citaat:
Oorspronkelijk geplaatst door Nadje Bekijk bericht
Het wil(de) blijkbaar gezien worden. En zoals je zelf zegt, is het in feite een herhaling of projectie van oud zeer op een nieuwe situatie. Nu kun je daar anders naar kijken. Ik denk dat het goed is om je emoties te doorleven en erbij te blijven. Je gewaar/bewust te zijn ervan. Ze lossen dan uiteindelijk vanzelf op. Maar conditioneringen zijn zeer sterk en zullen bij herhaling de kop op blijven steken, ook al kun je ze zien voor wat ze zijn. Door ze steeds meer in het licht te laten komen, lossen ze , zoals gezegd, uiteindelijk helemaal op. Als je mazzel hebt.
Ja, dat zou mazzel zijn
Maar op deze manier is het al zoveel fijner dan ooit. Dagen, weken, maanden gingen voorbij en stopte ik het weg. Emoties zitten dan ook nog wel in mijn lijf. Was voelbaar.

Dank je wel!
Mahziri is offline   Met citaat reageren
Oud 14 juli 2013, 12:45   #7
Nadje
Staffunctionaris
 
Nadje's schermafbeelding
 
Geregistreerd: 10 maart 2012
Berichten: 6.394
Standaard

Citaat:
Oorspronkelijk geplaatst door Mahziri Bekijk bericht
Ja, dat zou mazzel zijn
Maar op deze manier is het al zoveel fijner dan ooit. Dagen, weken, maanden gingen voorbij en stopte ik het weg. Emoties zitten dan ook nog wel in mijn lijf. Was voelbaar.

Dank je wel!
Graag gedaan. Dat wegstoppen van emoties, dat werkt altijd maar tijdelijk. Het is mijn ervaring dat je ze echt helemaal moet doorleven. Anders blijven ze maar terugkomen. Ze blijven bij mij nog steeds terugkomen, maar ze verdampen als het ware ook gelijk weer. Ze voelen lichter en blijven niet meer aan me plakken/hangen. Wat voor mij werkt is me terugtrekken in mezelf, bijvoorbeeld dmv meditatie. En de emoties de ruimte te geven die ze blijkbaar nodig hebben.
Nadje is offline   Met citaat reageren
Oud 14 juli 2013, 13:12   #8
Freerider
Time Out token
 
Geregistreerd: 24 maart 2013
Berichten: 3.539
Standaard

Citaat:
Oorspronkelijk geplaatst door Nadje Bekijk bericht
Graag gedaan. Dat wegstoppen van emoties, dat werkt altijd maar tijdelijk. Het is mijn ervaring dat je ze echt helemaal moet doorleven. Anders blijven ze maar terugkomen. Ze blijven bij mij nog steeds terugkomen, maar ze verdampen als het ware ook gelijk weer. Ze voelen lichter en blijven niet meer aan me plakken/hangen. Wat voor mij werkt is me terugtrekken in mezelf, bijvoorbeeld dmv meditatie. En de emoties de ruimte te geven die ze blijkbaar nodig hebben.
Goed gezien, Nadje. Emoties dienen doorleefd, geleefd te worden. Durf ze aan te raken.
Freerider is offline   Met citaat reageren
Oud 14 juli 2013, 13:26   #9
Mihaela
Singularis
 
Geregistreerd: 9 juli 2011
Berichten: 8.807
Standaard

Citaat:
Oorspronkelijk geplaatst door Mahziri Bekijk bericht
Leuk.... door er woorden aan te geven verdwijnt het eigenlijk ook weer.
Tas is weer leeggegooid in het bewustzijn.
Misschien was dat voor mij wel het laatste stukje.
Ja, wel mooi om zo te ervaren. Alsnog meen ik hier je haast in te zien, en dat jij hier graag vanaf wilt zijn, willen dat het opgelost is.
Maar volgens mij is het nog niet zo..
Ik meen in jouw verhaal te zien dat er de drang nog steeds aanwezig is.
Nu voelt het zo, omdat jij mogelijk genoeg stoom hebt afgeblazen, door je verhaal te doen tot dat je het los kon laten, maar de vraag is of de volgende keer niet weer toe slaat?

Mooi wat je hier deelt Mahziri, ik heb toevallig ook een zo een soortgelijke situatie op mijn werk. Net iets anders, wat betreft mijn positie erin, maar ook op het werk.

Een collega van mij heeft een bepaald gedrag. Daardoor zijn de meeste mensen haar uit de weg gegaan, en ze valt zelfs soms een beetje buiten de boot op het werk.
Omdat ik direct met haar werk, heb ik al jaren geleden gekozen om haar gedrag te accepteren, en een zo optimaal mogelijk werkwijze samen te vinden.
Het gevolg is dat wij nu al jaren zeer aangenaam samen werken.
Veel collega's gaven hun verbazing aan, maar ik weet dat ik heel bewust me ingezet heb, en dat de resultaten ook ernaar zijn.

Laatst had ze een paar dingen gedaan die voor mij nu echt te ver gingen. Ze had gewoon geen zin om een opdracht te aanvaarde van een jonge collega, met het gevolg dat ik weer haar werk moet doen.
Het is niet zo zeer dat haar gedrag nu te ver gaat, maar ik merk dat ik ietwat directer ben in mijn aanpak.

Wat ik op mijn werk opmerk, is dat er de neiging, en de gewoonte is om te roddelen, als men ontevreden is over iets of iemand. Men roddelt met groot gemak.
Ik heb al jaren me zo goed mogelijk ingezet om dat niet te doen, alsnog zie ik dat ik nu en dan ook dat doe, al denkt men dat ik dat nooit doe, en in verhouding is dat ook zo, ik doe het bijna nooit.

Wat is met mijn directe collega gebeurd? Omdat ze nu echt te ver ging voor mij , heb ik een mail naar de baas gestuurd, en ook naar haar toe, waarin ik aan gaf dat dit zo vaak voorgekomen is, en dat het nu voor mij genoeg is.
Voor mij voelde dat als een directe aanpak, alsnog voelt een beetje hard. Mijn baas, die haar regelmatig voor zulke dingen op het matje had geroepen in het verleden, was uiteraard alleen maar blij dat ik uiteindelijk haar niet meer in bescherming nam.

De collega is nu bezig om haar verhaal overal te doen. Ik begrijp haar behoefte, en ook al is zij 'schuldig' hierin, kan ik met compassie naar haar kijken, maar ik kies nu heel bewust om niet meer zacht te zijn.

Ik merkte wel op dat ik belangrijk vond om naar 2 collega's ook mijn verhaal te doen.
Ik voel ook stres rondom de situatie. Het is ook iets wat ik normaal gesproken nooit zo zou aangepakt hebben, in het verleden confronteerde ik mijn directe collega daarmee, en dan was ze weer een half jaar netjes, en dan weer, en weer..
Nu handelde ik anders.
Had ik dit zachter af kunnen handelen?
Mihaela is offline   Met citaat reageren
Oud 14 juli 2013, 16:03   #10
Mahziri
Jubilaris
 
Mahziri's schermafbeelding
 
Geregistreerd: 4 juli 2013
Berichten: 198
Standaard

Citaat:
Oorspronkelijk geplaatst door Mihaela Bekijk bericht
Ja, wel mooi om zo te ervaren. Alsnog meen ik hier je haast in te zien, en dat jij hier graag vanaf wilt zijn, willen dat het opgelost is.
Maar volgens mij is het nog niet zo..
Ik meen in jouw verhaal te zien dat er de drang nog steeds aanwezig is.
Nu voelt het zo, omdat jij mogelijk genoeg stoom hebt afgeblazen, door je verhaal te doen tot dat je het los kon laten, maar de vraag is of de volgende keer niet weer toe slaat?

Mooi wat je hier deelt Mahziri, ik heb toevallig ook een zo een soortgelijke situatie op mijn werk. Net iets anders, wat betreft mijn positie erin, maar ook op het werk.

Een collega van mij heeft een bepaald gedrag. Daardoor zijn de meeste mensen haar uit de weg gegaan, en ze valt zelfs soms een beetje buiten de boot op het werk.
Omdat ik direct met haar werk, heb ik al jaren geleden gekozen om haar gedrag te accepteren, en een zo optimaal mogelijk werkwijze samen te vinden.
Het gevolg is dat wij nu al jaren zeer aangenaam samen werken.
Veel collega's gaven hun verbazing aan, maar ik weet dat ik heel bewust me ingezet heb, en dat de resultaten ook ernaar zijn.

Laatst had ze een paar dingen gedaan die voor mij nu echt te ver gingen. Ze had gewoon geen zin om een opdracht te aanvaarde van een jonge collega, met het gevolg dat ik weer haar werk moet doen.
Het is niet zo zeer dat haar gedrag nu te ver gaat, maar ik merk dat ik ietwat directer ben in mijn aanpak.

Wat ik op mijn werk opmerk, is dat er de neiging, en de gewoonte is om te roddelen, als men ontevreden is over iets of iemand. Men roddelt met groot gemak.
Ik heb al jaren me zo goed mogelijk ingezet om dat niet te doen, alsnog zie ik dat ik nu en dan ook dat doe, al denkt men dat ik dat nooit doe, en in verhouding is dat ook zo, ik doe het bijna nooit.

Wat is met mijn directe collega gebeurd? Omdat ze nu echt te ver ging voor mij , heb ik een mail naar de baas gestuurd, en ook naar haar toe, waarin ik aan gaf dat dit zo vaak voorgekomen is, en dat het nu voor mij genoeg is.
Voor mij voelde dat als een directe aanpak, alsnog voelt een beetje hard. Mijn baas, die haar regelmatig voor zulke dingen op het matje had geroepen in het verleden, was uiteraard alleen maar blij dat ik uiteindelijk haar niet meer in bescherming nam.

De collega is nu bezig om haar verhaal overal te doen. Ik begrijp haar behoefte, en ook al is zij 'schuldig' hierin, kan ik met compassie naar haar kijken, maar ik kies nu heel bewust om niet meer zacht te zijn.

Ik merkte wel op dat ik belangrijk vond om naar 2 collega's ook mijn verhaal te doen.
Ik voel ook stres rondom de situatie. Het is ook iets wat ik normaal gesproken nooit zo zou aangepakt hebben, in het verleden confronteerde ik mijn directe collega daarmee, en dan was ze weer een half jaar netjes, en dan weer, en weer..
Nu handelde ik anders.
Had ik dit zachter af kunnen handelen?
Jaaa dat zie je goed , ik wil me weer "goed" voelen. Zit inderdaad nog een dingetje. Leuk om de dingetjes helder te krijgen hoor.
Ik heb een Sofie Harmonie in me. Zijn ook momentjes geweest dat ik dacht : "had ik het maar nooit gedaan". Maar dat is omdat de harmonie er niet is. Ik zie dat wel. Daardoor heb ik al heel veel in mijn leven opgeslokt met als gevolg dat er heel wat kilo's aan zitten die daar wat mee te maken zouden kunnen hebben.
Het voelde ook goed om het gesprek aan te gaan.

Als ik jouw verhaal lees zie ik inderdaad een vergelijk en wat ik zie, dat het zacht voor jou is en dat je je grens goed hebt aangegeven. Je hebt geaccepteerd tot die grens en die ging ze blijkbaar over. En dan is het ook goed om het uit te spreken.

Doordat ik nu voor het eerst ?cht heb uitgesproken heb ik wel iets omgezet, zo voelt dat dan. Een volgende keer doe ik het weer. Maar misschien omdat ik nu zie dat ik het overleef. - dat was de angst- .

Bedankt voor jouw verhaal!
Mahziri is offline   Met citaat reageren
Reageren

Discussietools Zoek in deze discussie
Zoek in deze discussie:

Geavanceerd zoeken
Weergave

Colofon
You may not post new threads
You may not post replies
You may not post attachments
You may not edit your posts

vB-code is Aan
Smileys zijn Aan
[IMG]-code is Aan
HTML-code is Uit

Forumnavigatie


Alle tijden zijn in GMT (+ 1:00 uur), het is in deze tijdzone nu 02:25.


Forumsoftware: vBulletin®, versie 3.8.11
Copyright ©2000 - 2018, Jelsoft Enterprises Ltd.
Cultural Forum | Study at Malaysian University