Zelfkennisforum  

Ga terug   Zelfkennisforum > Niet-forum-gerelateerde onderwerpen > Lang leve de lol

Lang leve de lol Tijdelijk forum voor degenen die niet aan zelfonderzoek wensen te doen. Dit onderdeel kan worden verwijderd.

Reageren
 
Discussietools Zoek in deze discussie Weergave
Oud 25 mei 2010, 16:27   #1
jan
Jubilaris
 
Geregistreerd: 8 mei 2010
Berichten: 291
Standaard Stan van Houcke blog

Stan van Houcke is een journalist die al jarenlang zijn toevlucht zoekt in de wereld van het internet. Hij is het slag journalist dat t? kritisch is voor het Nederlandse Poldermodel. Vandaar dat hij nooit eens uitgenodigd wordt in opinieprogramma's op de Nederlandse buis.

Zijn blog vult hij dagelijks met nieuwe op feiten gebaseerde opiniestukken die je never nooit in de Nederlandse dagbladen aan zult treffen. Favorieten onderwerpen die bij hem de revu passeren zijn o.a. het Midden Oosten vraagstuk, de NATO, Irak, Iran Afghanistan, de VS, de wereldeconomie en natuurlijk moet dagblad NRC het regelmatig bij hem ontgelden.

In zijn stukken presenteert Stan van Houcke een wereld waarvan de gemiddelde Nederlander liever niet dan wel op de hoogte gesteld wil worden.

http://stanvanhoucke.blogspot.com/


Kortom, een aan te raden en bijzonder lezenswaardig blog.
jan is offline   Met citaat reageren
Oud 25 mei 2010, 23:02   #2
Ananta
Vicaris
 
Ananta's schermafbeelding
 
Geregistreerd: 30 april 2010
Berichten: 115
Standaard

Ik ga t een keertje bekijken, maar niet nu
Ananta is offline   Met citaat reageren
Oud 18 december 2010, 03:23   #3
jan
Jubilaris
 
Geregistreerd: 8 mei 2010
Berichten: 291
Standaard

Sprezzatura. O heilzame sprezzatura, hoe wankeler het huis des te belangrijker de facade. Oftewel, een vermakelijke schets uit de polder over iemanden. Verhalen dus.

http://stanvanhoucke.blogspot.com/20...nister_16.html

Citaat:
Rosenthal. Een Nederlandse Minister 10

Meneer Uri Rosenthal,
Laten de feiten voor zich spreken. Afgelopen maandag meldde politiek commentator Mark Kranenburg van de NRC, dat in onze polder doorgaat voor een 'kwaliteitskrant,' het volgende over u:

Een intellectueel, geen politiek beest
Uri Rosenthal, minister van Buitenlandse Zaken, verdedigt deze week zijn begroting in de Tweede Kamer. Zijn benoeming was een verrassing, maar de Kamer is enthousiast over hem, ook de oppositie. Hij zou best een ?natuurtalent? kunnen zijn... De instructies aan de Nederlandse vertegenwoordigers bij de VN of de Europese Unie over het Midden-Oosten houdt Rosenthal zeer nauwlettend in de gaten. ?Hij is een nog grotere vriend van Isra?l dan zijn voorganger Verhagen en dat zegt wat?, klinkt het onder diplomaten...
Omdat niet alles tegelijk kan, zal er onder Rosenthal minder aandacht zijn voor de mensenrechten. Of, zoals hij het afgelopen zaterdag in een vraaggesprek met de Volkskrant verwoordde: ?Ik vind dat je niet overal op elk moment ergens achteraan moet jagen?. Rosenthal zal niet zoals zijn voorganger Verhagen zeggen dat hij ?de geschiedenis in wil gaan als minister die de mensenrechten centraal stelde,?

aldus redacteur Kranenburg, werkzaam voor de krant die in handen is gevallen van onder andere Derk Sauer, een voormalige marxist die in Rusland binnen tien jaar tijd meer dan 150 miljoen wist binnen te slepen met de uitgave van onder andere soft-porno en glossy magazines, terwijl in diezelfde tijd door alcoholisme en de uitzichtloosheid de gemiddelde leeftijd van de Russische man daalde naar 58 jaar, het niveau van de Derde Wereld. Meer dan 150 miljoen in een neoliberale mafiastaat waar als gevolg van de totale ineenstorting 40 procent van de bevolking onder de armoedegrens leefde, het gemiddeld inkomen per hoofd van de bevolking lager was dan dat van 1978 toen men nog onder de communisten leefde en de kindersterfte drie keer zo hoog was als in Nederland. Meer dan 150 miljoen! Ik schrijf dit om een beeld te geven van de waarden van onze tijd en van ons land. Inmiddels is de SP-miljonair Sauer vanwege zijn uitstekende kwaliteiten voorzitter van IDFA, dat bekend is geworden door het tonen van documentaires over het schrijnende onrecht in de wereld. Dit alles geeft een helder van waar wij Nederlanders staan zodra het erop aankomt. Dit is het land waarvan u het buitenlands beleid bepaalt.

Welnu, in dezelfde krant schrijft Henk Hofland, die in onze polder gezien wordt als de grootste Nederlandse journalist van na de Tweede Wereldoorlog en die de P.C. Hooftprijs 2011 heeft gekregen, omdat volgens de jury:

?Niemand hier te lande de afgelopen zestig jaar zo nauwlettend en tegelijk zo gedistantieerd, zo scrupuleus en tegelijk met zoveel sprezzatura, ?n met een van ijzeren discipline getuigende volharding en continu?teit de maatschappelijke toestand [heeft] gepeild.?

De jury prijst zijn schrijfstijl:

?De paradox van Hoflands zowel gedistantieerde als ge?ngageerde houding wordt opgelost in de subtiliteit en de souplesse van zijn virtuoze omgang met het woord.?

De vorm is voor de jury belangrijk, even belangrijk als de inhoud. Opvallend is -- bij gebrek aan een Nederlands equivalent -- het gebruik van het Italiaanse begrip 'sprezzatura'. Ik sta hier even bij stil. Het begrip sprezzatura kreeg zijn inhoud door zestiende eeuwse Italiaanse graaf Baldassar Castiglione in zijn boek Il libro del cortegiano, waarin hij de regels van het spel voor de hoveling uitlegt. Eenmaal vertaalt in het Engels was het de perfecte gids voor de Britse establishment en de Europese hoven. Zijn adviezen waren altijd zowel praktisch als sluw, gericht op het cre?ren van een bella figura 'especially... before the eyes of his king or great personage he is in service for indeed it is meet to set forth to the show things well done.' Sprezzatura drukt het verlangen uit om 'een valse voorstelling van zaken te geven' die 'de toeschouwer verblindt. Vaak is de pose de enige pathetische manier om tegen het lot te rebelleren, om de onrechtvaardigheden van het leven voor een wanhopig en dapper volk met een van de weinige beschikbare wapens te confronteren, te weten hun verbeeldingskracht,' zo schreef Luigi Barzini in The Italiaans, a full-length portrait featuring their manners and morals, het beste boek dat ik gelezen heb over dit in wezen melancholische volk. Als geen ander zijn de Italianen in staat een bijna 'perfecte imitatie van de werkelijkheid' te geven. Sprezzatura, een imitatie dus, het is niet de werkelijkheid zelf. Het verraadt een zekere nonchalance die de werkelijkheid verhult, een schijnbaar gemak waarmee iemand iets doet. Sprezzatura is daarnaast omschreven 'as a form of defensive irony, the ability to disguise what one really desires, feels, thinks, and means or intends behind a mask of apparent reticence and nonchalance.'

Sprezzatura is dus een overlevingsstrategie, een zaak van vormgeving, niet van inhoud, een verdediging tegen de grofheid van de macht. Het is het oogverblindend spektakel dat voor de koning of een andere hoge gezagsdrager wordt opgevoerd, of voor het publiek dat de voorstelling mag bijwonen. En hier naderen we de kern van de zaak, het gegeven dat een Nederlandse jury van een prestigieuze prijs een Italiaans begrip gebruikt om een Nederlandse journalist te prijzen. Barzini schreef al in 1964:

'De troost die Itali? zich altijd permitteerde zijn oneindig dierbaarder geworden dan ze ooit waren. De westerse wereld voelt zich diep ongemakkelijk. Het begint het nut en onschendbaarheid van sommige van zijn traditionele deugden in twijfel te trekken, die waarop het zijn morele rust en zijn zelfrespect baseerde. De industrie en spaarzaamheid van de bourgeoisie worden in toenemende mate gezien als schadelijk voor de samenleving; de onverschrokken hero?ek van de soldaat is niet langer meer vereist; Ongebreideld patriottisme heeft de mens en naties geleid tot tragische vergissingen; moraliteit is iets van zijn glanzende zekerheid kwijt; wetten zijn rekbaar geworden; niemand weet meer of er ??n waarheid bestaat. Het tijdperk van de machtige staten, trots op hun raciale superioriteit, bazen van hun eigen lot, is afgelopen. Ieders leven wordt geregeerd door de besluiten van ver levende en praktisch onbekende mensen, even machtig en onbereikbaar als Karel de Vijfde leek voor de Italianen in de zestiende eeuw, die ons rijk of arm kunnen maken, die ons kunnen laten leven of ons in onze bedden terwijl we slapen kunnen laten vermoorden. De reglementering van een industri?le massamaatschappij wordt meer en meer verstikkend. Mensen worden als galeislaven uit de oudheid aan het werk gehouden door hun begeerte om steeds meer opzichtige materiele bezittingen te veroveren. Ze worden gevoed door pasklare idee?n, ze worden voorzien van door de autoriteiten goed gekeurde kunst, vermaakt door dezelfde shows, verblind door dezelfde ceremoni?n, opgezweept door dezelfde slogans, gemobiliseerd door dezelfde collectieve emoties. De moderne mens raakt verdwaald in een doolhof van steeds grotere anonieme organisaties. Eenzaamheid en verveling omhult ieder van hen zodra hij lang genoeg uit het tumult kan ontsnappen om over zichzelf na te denken. De levenskunst, deze verwerpelijke kunst ontwikkeld door de Italianen om de reglementering te verslaan, wordt een onschatbare gids om te overleven. La dolce vita verspreidt zich naar landen waar het veracht werd en gevreesd of steekt de kop op in landen die graag dachten dat het daar niet bestond. Overal proberen belastingbetalers hun heilige plicht te ontduiken. De kleine pleziertjes in het leven hebben een nieuw belang gekregen, voedsel, wijn, een dag in de zon, een mooi meisje, de nederlaag van een rivaal, goede muziek... De Italiaanse manier van leven kan niet als een succes worden beschouwd behalve door passanten. Het lost geen problemen op. Het maakt ze erger. Het zou een soort succes kunnen zijn als het op zijn minst de Italianen gelukkig maakte. Dat doet het niet. De resultaten zijn duur, flinterdun en van korte termijn. Zeker, de mensen genieten van de kortdurende voordelen, zonder die zouden ze het leven niet kunnen verdragen, maar ze worden permanent gekweld door ontevredenheid. Ze gaan tekeer tegen hun huidige lot als ze altijd al hebben gedaan... Het is de Italiaanse manier van leven die alle wetten en instituten gebrekkig doen functioneren. Het is de illusie van een oplossing,.. De onopgeloste problemen stapelen zich op en veroorzaken om de zoveel tijd onvermijdelijk catastrofes. De Italianen zien de volgende altijd met een scherp oog aankomen, maar kunnen, net als dromers in een nachtmerrie, niets doen om zich ervoor te behoeden.'
jan is offline   Met citaat reageren
Oud 18 december 2010, 03:24   #4
jan
Jubilaris
 
Geregistreerd: 8 mei 2010
Berichten: 291
Standaard

vervolg
Citaat:
Sprezzatura. O heilzame sprezzatura, hoe wankeler het huis des te belangrijker de facade. Hoe bedreigder de gezeten burgerij zich voelt des te meer verlangt het naar sprezzatura, de illusie, de vorm, de droom, de mooie woorden die de werkelijkheid verhullen. Toen deze week bekend werd dat Hofland de P.C. Hooftprijs had gekregen drukte de NRC een foto van de hoogbejaarde Hofland af waarop hij de houding van een bokser aannam, alsof we met een prijsvechter te maken hebben. Bella figura. Kijk, die ouwe knar eens, nog steeds strijdbaar. Maar in werkelijkheid licht Henk Hofland al lang geen tegels meer om te kijken wat daaronder allemaal rond scharrelt. Allang schrijft hij niet meer de 'ware verhalen over de autoriteiten in het land van de voldongen feiten.' Het gruwelijke feit doet zich voor dat de 'journalist van de eeuw' de afgelopen dertig jaar geen enkel stuk heeft geschreven dat zo controversieel was dat het tot een felle publieke discussie leidde. Sprezzatura, Hofland's woorden zijn keurig geschaafd, maar tandeloos. 'Subtiliteit en de souplesse van zijn virtuoze omgang met het woord,' jazeker, maar niet controversieel, terwijl een intellectueel juist de taak heeft de burgerij wakker te schudden. Wat is anders de rechtvaardiging van zijn bestaan? Hofland is geen I.F. Stone en zelfs geen Walter Lippmann, publicisten die stukken schreven waarbij de lezer de schellen van de ogen vielen. Integendeel, Hofland is sprezzatura ten voeten uit, fraai geformuleerd en geheel binnen de grenzen van de consensus zoals die onder de gezeten burgerij bestaat. Het ontbreekt in Nederland aan intellectuele moed, het is een land als een kleine apenrots, de een helpt de ander de brug over, cooptatie en vriendjespolitiek. Een land waarin iemand als u, Uri Rosenthal, voor 'intellectueel' kan worden versleten, en niet gezien kan worden als een sluwe politicus wiens politiek bepaald wordt door een problematische verhouding met zijn joodse achtergrond en 'een nog grotere vriend van Isra?l [is] dan zijn voorganger Verhagen en dat zegt wat.' En hoe! Voor u komen de mensenrechten op de derde plaats, en toch, en toch is zelfs de 'oppositie enthousiast' over u. 'Stomverbaasd was Van Bommel dat Rosenthal kort na zijn aantreden persoonlijk bij hem langskwam om kennis te maken en zelfs zijn mobiele-telefoonnummer achterliet.' Ik bedoel maar. Sprezzatura, sprezzatura... Het gemak van de omgang, het theater, waarbij de malle PVV-er Kortenoeven suggereert dat Iran gebombardeerd moet worden en u dan de rol van de redelijke en rationele bewindsman kunt spelen. En toch denkt Kranenburg dat u 'geen politiek beest' bent, maar een 'intellectueel.' Bella figura, het maakt allemaal niets uit. De zelfbenoemde stem van links, Femke Halsema, twitterde 2 dagen geleden opgewonden: 'Nu hoop ik nog op tijd te zijn voor de premi?re van Loft,' een Vlaamse film over vijf getrouwde mannen die vreemd gaan op een zolder tot ze met een lijk worden geconfronteerd. Dat wilde ze haar twitterpubliek even laten weten, geen woord over de mensenrechten van weerloze burgers elders die door uw politiek beleid gedupeerd worden. Het maakt allemaal niets meer uit. Sprezzature, Bella figura. De keizer heeft geen kleren. En men komt er mee weg, Luigi Barzini had een halve eeuw geleden gelijk, wij zijn allemaal Italianen aan het worden. Zolang de sprezzatura werkt en de zaak met mooie woorden wordt verkocht lijkt er niets aan de hand te zijn. Maar wee degene die over de onverteerbare werkelijkheid spreekt, verdoemd is hij die de taal als wapen gebruikt, zoals Job Cohen. In tegenstelling tot Hofland wordt Cohen onmiddellijk belaagd door een meute rancuneuze kleinburgers die hem nawijzen en uitschelden omdat hij uit eigen ervaring iets vertelde, namelijk hoe zijn moeder merkte dat joden langzamerhand werden buitengesloten, en dat hij nu hetzelfde siganleert met moslims. 'Praat met moslims en je merkt het. Mensen zijn doodsbang omdat Wilders nu aan de macht is, en dat hij gewoon zegt dat hij liever heeft dat zij het land worden uitgezet.' Dan is er geen sprake meer van sprezzatura, dan blijkt dat de taal de moeder van de gedachte is, niet haar dienstmeid. Dan zakt het masker ineens af en zien we de tronie die daarachter schuilging. Meer hierover later.
jan is offline   Met citaat reageren
Oud 18 december 2010, 12:09   #5
Hein
Vicaris
 
Hein's schermafbeelding
 
Geregistreerd: 29 maart 2010
Berichten: 65
Standaard

Ik zie hierin op fijnzinnige waarneming gestoeld argumenten waar het betreft de facade waarin de mens omwille van de geconstateerde werkelijkheid bereid is onder te duiken, pleasure seeking and pain avoiding. Van ver bestuurd (lees regels opgedrongen krijgen) worden maakt dan ook niet bepaald invloedrijk zoniet zorgt het dat machteloosheid bezit neemt van het individu. Machteloosheid op z'n beurt zorgt als vanzelf voor actieonbereidheid, het bestuur dichtbij weghalen en aan een unie geven is bedoeld de invloed van de macht voor degenen die werkelijk aan de touwtjes trekken te vergroten. Het is alleen de vraag om welke reden de vazallen van de macht bereid zijn daarvoor het volk een rad voor de ogen te dragen. Het hele gedoe rond de macht draagt in ieder geval totaal andere kenmerken dan die van een zuiver bewustzijn.

De voorgestelde multiculturele samenleving heeft simpelweg een functie, namelijk het bestaan van een eigen cultuur naar de achtergrond dringen. Binnen dat machtsblok een bekend gegeven, dus liep een loslippige aangetrouwde prinses er alvast op vooruit door te verkondigen dat Nederland geen cultuur heeft. De verdediger van de eigen cultuur is daarom te vangen op z'n tweeledigheid en heeft permanente bewaking nodig tegen deze zo verdraagzame binnengeloodste lieden, die met de dag bewijzen het met deze gezapige samenleving helemaal niet te zien zitten. We leven hier in dit kleine land met veel inwoners op een vierkante kilometer en door op elkaars lip te zitten gaan we uiteraard elkaar bekritiseren, dat speelt de gevestigde orde dan weer in de kaart om de gewenste maatregelen te kunnen nemen om ons verder te koeieneren en uit te melken. Vrijwel iedereen wordt volledig in beslag genomen de ander zijn standpunt af te nemen en ondertussen trekken de machten ongestoord aan de touwtjes. Het zou veel beter zijn deze kritiek eens te organiseren.

Ik zag deze week een documentaire van Henk Hofland, een zo onderhand wel uitgestreden vermoeid ogende man. Waarom mag de man zo onderhand niet eens een stapje terug doen en zich aan z'n hobby's wijden ? Hij was nog wel degelijk kritisch want ik hoorde hem fulmineren tegen de nederlandse overheid met zijn kinderachtige spotjes, alsof deze bevolking infantiel is. Eigenlijk zouden we al degenen die het goed voor hebben met dit land op handen moeten dragen.

We moeten niet vergeten dat we alle ellende in de wereld niet kunnen voorkomen en dat we niet alle noodlijdenden kunnen herbergen. Er is bovendien, om het toch over leed te hebben, meer leed in africaanse landen dan in het midden oosten, we halen die noodlijdenden niet hier naar toe we proberen hun bestaan daar te verbeteren. De wereld zijn geen beelden van de televisie, de wereld is wat we hier en nu direct aan den lijve ervaren en zo ziet het er daar ook uit, noodlijdende mensen passen zich aan aan de omstandigheden, alleen gelukzoekers gaan op zoek naar meer.
__________________
My signature..
Hein is offline   Met citaat reageren
Oud 19 december 2010, 16:30   #6
jan
Jubilaris
 
Geregistreerd: 8 mei 2010
Berichten: 291
Standaard

Citaat:
Oorspronkelijk geplaatst door Hein Bekijk bericht

We moeten niet vergeten dat we alle ellende in de wereld niet kunnen voorkomen en dat we niet alle noodlijdenden kunnen herbergen. Er is bovendien, om het toch over leed te hebben, meer leed in africaanse landen dan in het midden oosten, we halen die noodlijdenden niet hier naar toe we proberen hun bestaan daar te verbeteren. De wereld zijn geen beelden van de televisie, de wereld is wat we hier en nu direct aan den lijve ervaren en zo ziet het er daar ook uit, noodlijdende mensen passen zich aan aan de omstandigheden, alleen gelukzoekers gaan op zoek naar meer.
m.i. kunnen 'we' veel leed voorkomen als de westerse landen (VS, EU) zich aan het internationale recht houden. (notabene een recht dat door ons zelf in het leven geroepen is). Nu is het zo dat politieke, economische en militaire belangen prevaleren ten koste van het internationale recht.

Vorige week zag ik deze westerse attitude ten opzichte van de minder draagkrachtige landen weer eens gepresenteerd worden in zo'n vermakelijke uitzending van het kritiekloze basbbelprogramma 'Pauw en Witteman'. Gast was Aart Zeeman van de NCRV die reclame mocht maken voor zijn docu over
de Somalische piraterij. Christen Aart had daar onderzoek gedaan en was tot de conclusie gekomen dat de Nato schepen die in de wateren voor de Somalische kust liggen er beter aan doen hun schepen te laten patrouileren in de Somalische havens. Waardoor de pakkans vele malen groter zou zijn dan nu het geval was.

Met geen woord werd gesproken over de oorzaken die geleidt hebben tot piraterij door voormalige Somalische vissers. Namelijk, het totale leegvissen van de Somalische wateren door de rijke westerse landen. Een schending van de territoriale wateren en daarmee ook een schending van het internationale recht.

De volgende gast bij P en W was een jonge blonde dame die vol trots kwam vertellen over haar ontwikkelingprojecten in derde wereldlanden.

Daar zijn we goed in, landen plunderen van hun grondstoffen en daardoor mensen achterlatend in armoede, en aan de andere kant onze schuld weer afkopen met ontwikkelingshulp. De christelijke moraal ten top.
jan is offline   Met citaat reageren
Oud 19 december 2010, 18:34   #7
Hein
Vicaris
 
Hein's schermafbeelding
 
Geregistreerd: 29 maart 2010
Berichten: 65
Standaard

Volgens mij kunnen we veel leed besparen door ons niet met de wereld te bemoeien.

Hebberigheid heeft een lelijk gezicht, degenen die zich verrijkt hebben ten koste van anderen moeten de consequenties van hun daden onder ogen komen en daarvoor hun verantwoording leren nemen en dragen. Het voert me te ver dat ik op een hoop gegooid wordt met het zogenaamde rijke westen en nu verplicht zou worden de collectieve opgebouwde schuld mee te helpen afkopen.

Ik neem niets, bezit niets of weinig en ik verlang niets of weinig en blijf uiterst bescheiden een minimale plaats innemen in de consumptieve afname van deze wereld.

Voor de jacht op het gewin gaf ik nooit mijn instemming, noch voor het afkopen van schuldgevoel.
__________________
My signature..
Hein is offline   Met citaat reageren
Oud 19 december 2010, 21:24   #8
jan
Jubilaris
 
Geregistreerd: 8 mei 2010
Berichten: 291
Standaard

mijn excuses voor het niet consequent doorvoeren van de aanhalingstekens rond het woordje 'we'.
jan is offline   Met citaat reageren
Reageren

Discussietools Zoek in deze discussie
Zoek in deze discussie:

Geavanceerd zoeken
Weergave

Colofon
You may not post new threads
You may not post replies
You may not post attachments
You may not edit your posts

vB-code is Aan
Smileys zijn Aan
[IMG]-code is Aan
HTML-code is Uit

Forumnavigatie


Alle tijden zijn in GMT (+ 1:00 uur), het is in deze tijdzone nu 00:15.


Forumsoftware: vBulletin®, versie 3.8.11
Copyright ©2000 - 2018, Jelsoft Enterprises Ltd.
Cultural Forum | Study at Malaysian University