Discussie: Mag het concreet?
Los bericht bekijken
Oud 21 maart 2013, 22:12   #11
Guy
Kasuaris
 
Geregistreerd: 30 december 2012
Berichten: 819
Standaard

Citaat:
Oorspronkelijk geplaatst door Guy Bekijk bericht
Als we het daar over eens zijn, dan kunnen we door naar stap 2. Of vraag 2. Die vraag zou kunnen zijn, waarom je blijft vasthouden aan iets/iemand, waarvan je kunt zien, (als dat vogeltje vanuit de lucht, en van daaruit dus hebt kunnen constateren niet enkel het waargenomene te zijn, maar ook dat, wat daar de waarnemer van is, stap 1 dus), dat het geen werkelijkheid(swaarde) heeft, in die zin van op/uit zichzelf bestaand.

Vasthouden aan iets niet (op zichzelf) bestaands? Hoe kan dat? Dat kan toch helemaal niet? Daarmee wordt toch ogenblikkelijk gezien hoe absurd dat is? Of vergis ik me daarin? Ik kan me namelijk niet voorstellen dat dat dan niet gebeurt. Daar moet je toch terstond het absurde van kunnen inzien? Ergo, er is geen houvast, er is niks om je aan vast te houden, het idee, de gedachte dat jij denkt dat het wel zo is, is absurd. Het is een gedachte, meer niet. Wat je volledig tot je moet laten doordringen is het besef dat er NIETS is. (om je aan vast te houden, om hier even bij te blijven).
Goed, het vogeltje vanuit de lucht en absurditeit. Om jezelf (de mens, de persoon, de vrouw Esradha) als jezelf te kunnen kennen/ervaren/voelen, moet het gezien worden. Gekend worden. Herkend. Het geziene heeft het zien nodig voor de bevestiging van zijn bestaan.

Vertaalt naar de normen van de tegenwoordige tijd, het is een kwestie van zien en gezien worden.

Je hebt geen keuze in de programmering, maar bent wel baas over de afstandsbediening. Voor jou wordt het onderhand wel tijd om eens volwassen te worden Esradha. En daarmee bedoel ik te leven naar je overtuigingen en talenten. Good for you dat je lekker gedanst hebt. Blij en dankbaar dat ik dat in je heb losgemaakt. Maakt mij ook weer blij. Everybody happy. Don't worry, be happy.

Eigenlijk moet je gewoon een schop onder je kont hebben. Je weet godverdomme donders goed hoe het zit, maar je blijft je maar wentelen in die rol van de underdog, het slachtoffer, de afhankelijke, het kind........de therapiebehoeftige, de kan het niet alleen, het leven is zo zwaar, heb ik ook nog eens geen werk, doet mijn moeder weer vervelend, wil mijn lijf weer eens niet meewerken en het verleden speelt mij partenrol.

Het is heel simpel, je kunt (in) het leven, klagen of dragen. Beklaagd of gedragen worden. Je bent te slim, te wijs, te talentvol, te lief en betrokken om dit allemaal maar te blijven ontkennen en er niet volledig uiting aan te (durven)geven. Het leven is hier en nu. Het is vrijheid en vreugde en het staat je ter beschikking. Het kent geen beperkingen, het biedt ongekende mogelijkheden, alle materiaal is voorradig en daarin wordt je voortdurend voorzien. Welk materiaal je wilt gebruiken en in welke vorm je het wilt gieten/kneden is aan jou. Waarom dan nog langer wachten met er iets moois van te maken? Dat zou toch absurd zijn? En iets voor idioten?
Guy is offline   Met citaat reageren