Los bericht bekijken
Oud 8 november 2016, 09:32   #29
marie
Bibliothecaris
 
Geregistreerd: 7 juli 2014
Berichten: 3.461
Standaard

Citaat:
Oorspronkelijk geplaatst door Looro Bekijk bericht
De uitwerking van denkbeeldigheid is existenti?le zingeving. In bijna alle reacties op jouw verzuchtingen en twijfels ligt de nadruk op de bevestiging van een of andere zingeving.
Doorzien van ego als denkbeeldigheid (alles is denkbeeldig) zoekt geen bevestiging noch vindt het steun in ontkenning.
Dit ophouden, stoppen van ... is een keerpunt, een verdwijnpunt van alle onderwerpen. Daarmee verliest de voortzetting van denkbeeldigheid haar belang en is het bedachte, wat is aangenomen doorzien.

De existenti?le zingeving krijgt daarmee een andere dimensie, een zingeving als van ander begin. Doorzien van deze zingeving is beschikbaarheid zonder voorwaarden. Er is geen hypnotiserende leidraad meer die alles voorschotelt als zinvol, als bevestiging van bestaan. Er is onuitsprekelijkheid als van begin.
Zou de vraag niet eerder zijn; waarom hebben we, of waarom denken we absoluut zingeving nodig te hebben???
Het leven is een geschenk en waarom ervaren wij dat zo niet meer???

Kijk op TV naar, vooral de kinderen, in landen waarvan wij zeggen dat ze arm zijn??? Ze stralen de levenszin uit, ze kunnen dat geluk echt niet verbergen... En voorzeker stelt geen enkel van die kinderen zich de vraag waarom hij leeft...
Alleen al de vraag stellen maakt enorm duidelijk dat we op de verkeerde weg zitten...

Het eigenlijk probleem is dan ook: 'waarom stellen we ons de hele tijd de vraag?' waarom kunnen we niet zonder die vraag en waarom kunnen we niet gewoon gelukkig zijn...???

Zou het antwoord kunnen zijn dat wij, vanaf de opkomst van het verstand, zo misgeindoctrineerd zijn geworden dat we nuttige wezens moeten zijn, met de hoofdvraag op nuttig voor wie, dat wij het compleet afgeleerd hebben, dat wij zelfs niet meer durven gewoon te leven en te genieten van het leven???

Heeft de totaal misvormde mensheid ons met een zodanig schuldgevoel opgescheept zodat we nog onmogelijk gelukkig kunnen zijn, zonder twee minuten erna ons af te vragen of we dat wel verdienen... of we niet te crimineel zijn om dat te durven leven... denk eens aan alle mensen die dat geluk niet zouden hebben... denk eens aan alle werk en verplichtingen die absoluut vervuld moeten worden...
Hoe durf je gewoon gelukkig te zijn??? FOEI.

En in feiten is de vraag: "hoe durf je nog te leven; werkelijk te Leven? Pas op want voor die misstap kunt je later een heel zware prijs te moeten betalen..."

Inderdaad: durven wij nog te Leven???
marie is offline   Met citaat reageren