Los bericht bekijken
Oud 8 november 2016, 10:28   #30
Looro
Donataris
 
Looro's schermafbeelding
 
Geregistreerd: 4 oktober 2011
Berichten: 2.212
Standaard

Citaat:
Oorspronkelijk geplaatst door marie Bekijk bericht
Zou de vraag niet eerder zijn; waarom hebben we, of waarom denken we absoluut zingeving nodig te hebben???
Het leven is een geschenk en waarom ervaren wij dat zo niet meer???
Kijk op TV naar, vooral de kinderen, in landen waarvan wij zeggen dat ze arm zijn??? Ze stralen de levenszin uit, ze kunnen dat geluk echt niet verbergen... En voorzeker stelt geen enkel van die kinderen zich de vraag waarom hij leeft...
Alleen al de vraag stellen maakt enorm duidelijk dat we op de verkeerde weg zitten... Het eigenlijk probleem is dan ook: 'waarom stellen we ons de hele tijd de vraag?' waarom kunnen we niet zonder die vraag en waarom kunnen we niet gewoon gelukkig zijn...???
Zingeving is de ultieme verwerking van denkbeeldigheid. Door zingeving ontstaat betekenis en wordt veranderlijkheid ervaring van leven en gelukkig zijn.
Naast de TV heb je altijd jezelf om denkbeeldigheid vast te stellen. De levenszin van ego is in denkbeeldigheid (veranderlijkheid) een constante beleving te vinden. In alles vanaf het meest natuurlijke tot in het subliem spirituele wordt zingeving gevonden en krijgt zichzelf-zijn betekenis en glorie.
Het is niet het stellen van vragen naar de uiteindelijke zingeving dat het belang van ego doet afnemen. Het doorzien van ego als van denkbeeldigheid maakt een einde aan de constante behoefte aan bevestiging of ontkenning.

Citaat:
Oorspronkelijk geplaatst door marie Bekijk bericht
Zou het antwoord kunnen zijn dat wij, vanaf de opkomst van het verstand, zo misgeindoctrineerd zijn geworden dat we nuttige wezens moeten zijn, met de hoofdvraag op nuttig voor wie, dat wij het compleet afgeleerd hebben, dat wij zelfs niet meer durven gewoon te leven en te genieten van het leven???
Heeft de totaal misvormde mensheid ons met een zodanig schuldgevoel opgescheept zodat we nog onmogelijk gelukkig kunnen zijn, zonder twee minuten erna ons af te vragen of we dat wel verdienen... of we niet te crimineel zijn om dat te durven leven... denk eens aan alle mensen die dat geluk niet zouden hebben... denk eens aan alle werk en verplichtingen die absoluut vervuld moeten worden...
Hoe durf je gewoon gelukkig te zijn??? FOEI.

En in feiten is de vraag: "hoe durf je nog te leven; werkelijk te Leven? Pas op want voor die misstap kunt je later een heel zware prijs te moeten betalen..."
Inderdaad: durven wij nog te Leven???
Het verstand, de emoties, de instincten, de verbeelding, maken deel uit van het vermogen onmiddellijkheid te verwerken. Als terugkoppeling verwerken deze vermogens veranderlijkheid tot een zinvol geheel waaraan ego deelneemt; als doorzien verwerken deze vermogens onmiddellijkheid als van ander begin.
Het heeft geen zin de vermogens te blameren waarmee het verwerken mogelijk is. Eerder gaat het om de moeilijkheid te overwinnen om zowel iets als niets te overstijgen in wat als ander begin is.
Looro is offline   Met citaat reageren