Zelfkennisforum  

Ga terug   Zelfkennisforum > Boeken, gedichten, muziek en filmpjes > Boek in beeld

Boek in beeld Boeken gelezen die je wilt aanprijzen.

Reageren
 
Discussietools Zoek in deze discussie Weergave
Oud 9 november 2011, 14:06   #1
Aart
Drommedaris
 
Geregistreerd: 6 augustus 2011
Berichten: 3.650
Standaard R. Hartzema; De psychologie van Vrijheid

De psychologie van Vrijheid door Robert Hartzema

Zijn nieuwste boek De psychologie van Vrijheid, dat in september 2003 is verschenen, geeft een haarscherp psychologisch inzicht in je eigen ontwikkeling vanaf de conceptie. Aan de hand van zes levensthema?s laat het zien waardoor je oorspronkelijke Zelf verwond is geraakt, en hoe die verwondingen je nog steeds in een greep kunnen houden en belemmeren contact te maken met je eigen energie, kracht en creativiteit. Hier volgt de voorpublicatie van een deel uit de Inleiding.

Hoeveel mensen zijn werkelijk gelukkig?
Ondanks alle welvaart, kennis en vrijheid van mogelijkheden, voelen we ons vaak gefrustreerd, ongelukkig, eenzaam, ge?rriteerd, onvoldaan, onzelfstandig of ongeliefd. Als je rondkijkt in de bus, op het perron van de trein of zelfs op een leuk feestje, kun je zien dat de meeste mensen diep in hun hart ongelukkig zijn. En ook als je werkelijk durft te kijken in je eigen hart, ontmoet je vaak pijn, wanhoop, boosheid, verdriet of eenzaamheid. Er is een diep gevoel van onvoldaanheid, dat je niet werkelijk het leven leeft dat je zou willen leven, dat je niet gebruik maakt van de kracht en creativiteit die diep in je zelf verscholen liggen, dat je niet in staat bent je emoties te voelen en te uiten en dat je het contact me het onbezorgde kind in jezelf totaal verloren lijkt te hebben.
De meeste mensen hebben echter geleerd om zelfs dergelijke gevoelens van frustratie te ontkennen, te onderdrukken of te overschreeuwen. In plaats van oprechte pogingen te doen zelf innerlijk gelukkig te worden, zoeken ze voldoening in hun werk, hun hobby, wisselende relaties, in dagdromen of op internet. Ze zetten een masker op waarop de grijns bevroren is en waarachter ze zich kunnen verschuilen. Ze klampen zich vast aan materi?le welvaart, aanzien, status, hun baan, hun relatie, hun kinderen, of wat dan ook. Maar vaak blijven gevoelens van frustratie, angst of eenzaamheid smeulend aanwezig, totdat een heftige gebeurtenis ? ziekte, sterfte, burnout, relatiecrisis ? de onderliggende pijn naar boven brengt. Dan gaan ze op zoek, op zoek naar wat wezenlijk de oorzaak is van hun pijn.

Waar zoek je naar?
Iedereen zoekt op zijn eigen wijze naar geluk en probeert pijn te vermijden. Maar pas wanneer je geconfronteerd wordt met de realiteit dat je dat geluk niet buiten je kunt vinden, verplaatst de zoektocht zich naar binnen. En ondanks deze wezenlijke verschuiving, zoek je dan in de eerste plaats opnieuw vaak naar een oplossing, naar iets of iemand die jou gelukkig kan maken zoals een aspirientje je van je hoofdpijn af kan helpen. Ook die zoektocht moet vaak op niets uitlopen voordat je bereid bent nog een laag dieper te kijken. Naar hoe de oorzaak van je eigen pijn diep in jezelf verscholen ligt, in je eigen gevoelens, je eigen denkpatronen, je eigen belemmeringen, je eigen persoonlijke verleden, je eigen familie.

Zo ontstaat de innerlijke zoektocht naar de oorzaak, de oorzaak van je eigen belemmeringen, angsten, verdriet en blokkades. Sommige mensen zoeken dan in de richting van religie en spiritualiteit als een steun en licht dat hen kan helpen hun eigen inzicht en helderheid te versterken. Anderen dalen af in de catacomben van hun eigen verleden, op zoek naar de traumatische gebeurtenissen die de oorzaak zijn van hun angsten en de psychologische verstrengelingen die hen nog steeds in hun greep lijken te houden. Beide zoektochten kunnen je helpen het leven op een andere, meer lichte, vrije, gevoelige of creatieve manier aan te kunnen. Soms zijn beide noodzakelijk, soms is ?f spiritualiteit ?f therapie voldoende om je leven een andere richting te geven en je vrijer en gelukkiger te voelen.

Mijn eigen zoektocht mondde bijna vijfentwintig jaar geleden uit in het werken met mensen in groepen en individueel. De eerste vijftien jaar voornamelijk via meditatie en yoga oefeningen, als leraar van een Tibetaans boeddhistisch centrum. Geleidelijk aan merkte ik echter dat ik wel steeds beter leerde mediteren en ook anderen heel goed kon helpen hun patronen te doorbreken, maar dat mijn eigen angsten en blokkades onveranderd bleven. Ik ging zelf in therapie, volgde een aantal opleidingen op het gebied van lichaamsgerichte therapie, en de laatste tien jaar werk ik als individueel therapeut en als trainer voor een psychosociale opleiding. Voor mij vulden beide wegen ? meditatie en therapie ? elkaar aan op mijn eigen pad naar bevrijding. In veel van de eigen groepen die ik geef gebruik ik beide als wegen naar bewustwording.

Nog steeds volg ik zelf beide sporen. Soms zijn er gebeurtenissen die kortsluiting maken met situaties uit mijn verleden en komt de oude paniek, pijn of verdriet in een golf omhoog alsof een oude wond wordt opengerukt. Dat houd niet op. Soms kan ik opeens heel jaloers zijn, probeer de ander naar mijn hand te zetten, of voel me onterecht afgewezen en gekwetst. Mijn eigen verleden meldt zich weer even. Blijkbaar waren die oude wonden nog niet helemaal geheeld en laten zich nog even zien. Maar als ik dergelijke golven gewoon kan laten komen, ze helemaal ervaar, en voel waar ze ontstaan zijn in mijn eigen persoonlijke geschiedenis, dan ebben ze ook vrij snel weer weg. En soms is er zelfs midden in zo?n emotionele stuiptrekking een gevoel van rust en stilte, als de kosmische ruimte waarin alles ontstaat en weer verdwijnt.

Wat zijn je eigen levensthema?s?
In het bewustwordingsproces dat ik zelf doorlopen heb en door het werken met mensen over een periode van vijfentwintig jaar, werd geleidelijk duidelijk dat er een aantal basisthema?s zijn waar ieder van ons mee worstelt. In wezen zijn het er maar drie: veiligheid/vertrouwen, intimiteit/verbondenheid en autonomie/zelfstandigheid. Maar omdat deze drie thema?s zich zowel voordoen in relatie tot jezelf als in relatie tot de ander, ontstaan er zes thema?s: veiligheid, intimiteit, autonomie, ik/ander (en), seksualiteit en vrijheid. Deze basisthema?s doen zich voor in je eigen ontwikkelingsgeschiedenis van de conceptie tot nu, en blijven je hele leven een rol spelen. Ze liggen aan de basis van je leven als een voorwaarde om het leven aan te kunnen en ervan te kunnen genieten. Toch zijn ze vaak ook beschadigd of heb je ??n ervan bijna niet kunnen ontwikkelen, en uit dat gemis zijn er bepaalde gaten of overlevingsstrategie?n ontstaan die je je hele leven blijven dwarszitten.

In het kader van de psychosociale opleiding waar ik werk als trainer, bleek dat het werken met deze zes thema?s zo ongelooflijk veel helderheid biedt in het doorzien van je eigen verleden, dat mensen vaak vertelden dat ze nu pas voor het eerst bepaalde patronen of angsten van zichzelf konden begrijpen en daardoor veranderen. Niet alleen geven deze zes thema?s een eenvoudig kader om als therapeut met mensen te werken, maar ze maken vooral je eigen leven doorzichtiger. Ze geven een praktisch psychologisch inzicht in jezelf dat je voortdurend kunt gebruiken in de confrontatie met het dagelijks leven.

Rest volgt in volgend bericht want ik kreeg melding dat er teveel letters stonden.
Aart is offline   Met citaat reageren
Oud 9 november 2011, 14:08   #2
Aart
Drommedaris
 
Geregistreerd: 6 augustus 2011
Berichten: 3.650
Standaard

Wat zijn de zes basisthema?s?

1. Veiligheid en vertrouwen
Het meest primaire thema is veiligheid want als de omgeving waarin je ontstaat te onveilig is dan ga je dood. Dit besef zit heel diep in jezelf verankerd, in je lijf, je emoties, je geest. Er is een instinctieve drive tot zelfbehoud, wat betekent dat je in de praktijk bereid bent om heel, heel veel in te leveren om maar niet te overlijden. Dat kan zelfs zover gaan dat je jezelf helemaal wegcijfert, lichamelijk geweld tolereert of jezelf beschadigt uit angst dat je het anders niet overleeft.
Wanneer de omgeving veilig genoeg is ontstaat er geleidelijk een gevoel van vertrouwen dat je het wel zult overleven. Dit vertrouwen is heel belangrijk omdat het de bodem legt van een gevoel van zelfvertrouwen. Het gevoel dat je er mag zijn leidt tot het gevoel dat je er bent. Dit gevoel Ik Ben is de basis, de bodem van je eigen zijn, en als daar bepaalde gaten liggen dan kunnen die je hele leven aan je vreten.

2. Intimiteit en verbinden
Wanneer je als baby en zelfs al als foetus, het gevoel hebt dat de omgeving (de moeder) veilig is, dan zul je je durven verbinden. Je verbindt je niet met iemand die je eigen leven in gevaar brengt. Dus als de moeder te veel alcohol drinkt of heel angstig is, zal de foetus zich niet zo onvoorwaardelijk hechten in de baarmoeder als in een gezonde situatie. Of als baby zal het kind zich niet helemaal durven overgeven aan een moeder die heel afstandelijk of agressief is, maar alert blijven op signalen van onveiligheid. Dan kan er geen werkelijke hechting ontstaan tussen moeder en kind.
Als baby heeft intimiteit nog geen vorm. In de relatie met je moeder kun je het concrete gevoel van intiem zijn, je verbinden, je durven hechten en zelfs helemaal durven overgeven aan een ander oefenen en ervaren. Dat is van wezenlijk belang voor de manier waarop je je later met anderen, vrienden, vriendinnen of een partner zal durven verbinden. Maar de intimiteit in die vroege periode is ook van groot belang voor de verbinding met jezelf, met je eigen lijf, je adem, je gevoelens en je zintuigen en het kunnen genieten van wie je bent. Als er voldoende gevoel van veiligheid is, kun je vanuit het gevoel Ik Ben, JA leren zeggen tegen het leven.

3. Autonomie en zelfstandigheid
Zodra je je als kind hebt leren verbinden en voelt dat je daar op kunt rekenen, ga je voorzichtig afstand nemen. Maar het kind wil wel voelen dat het weer terug kan komen naar de veilige verbondenheid met de moeder, dat het niet afgewezen wordt als het weer terugkomt. Zo zal een klein kind vanaf de leeftijd van ongeveer negen maanden een lange periode doormaken waarin het zich voorzichtig los worstelt uit de omarming, wegkruipt, en weer terugkomt, contact zoekt, de lichamelijke intimiteit wil voelen alvorens opnieuw weg te kruipen. Op deze manier gaat het kind op zoek naar zichzelf, zijn eigen zelfstandigheid, zijn eigen autonomie. Daarom is het eerste woord dat het kleine kind werkelijk leert gebruiken en waarvan het ogenblikkelijk de betekenis en macht beseft, het woord NEE. Met Nee schept het kind de noodzakelijke afstand naar de wereld om hem heen, onderzoekt zijn eigen kracht, zijn wil en de manieren om de volwassene naar zijn hand te zetten. Een te agressieve of verkrampte onderdrukking van het voluit Nee kunnen zeggen, is een nekslag voor de zelfstandigheid van de latere volwassene.
Als je als kind, en later als puber, niet de kans krijgt om je eigen autonomie te verwezenlijken, dan wordt het later moeilijk om te weten wie je bent en wat je wil. En als je die periode van het werkelijk losmaken van je moeder (en je vader ) niet werkelijk voltooit, zit dat de rest van je leven in de weg in de relatie met je partner. Met hem of haar zul je dan steeds nog het deel willen uitvechten dat in je jeugd niet is uitgekristalliseerd, en meestal is die poging de beste manier om je relatie te laten mislukken.

4. Ik en de ander
Terwijl je als kind de meeste tijd gericht bent op je plek in het gezin, ontstaat er geleidelijk een verschuiving naar de anderen die niet tot je eigen familie behoren. Je vriendjes of vriendinnetjes op school, de juf of de meester, de buurvrouw, de kinderen in de straat, allemaal gaan ze deel uit maken van jouw leven en worden ze op een gegeven moment minstens zo belangrijk als je vader of moeder. Meestal begint dat op de lagere school. Word je geaccepteerd door de rest van de klas, ben je haantje de voorste of word je het eerst gekozen bij een spelletje voetbal? Of val je er helemaal buiten en word je gepest, getreiterd, of zelfs geslagen? Opnieuw gaat het over je veilig voelen. Hoe veilig voel je je bij een ander of in een groep?
Sommige volwassenen gaan nog steeds zwaar gebukt onder de afgrijselijke vernederingen die ze op school hebben moeten ondergaan. Vaak durfden ze er thuis niets over te vertellen, of wisten ouders niet hoe ze ermee moesten omgaan. ?Sla die jongens dan op hun bek!? riep je vader dan vanachter zijn krant, waardoor je je nog meer in de steek gelaten voelde. Daarmee kun je een enorme onzekerheid of angst ontwikkelen naar anderen en vooral naar groepen. En als je in een willekeurige groep wat rondkijkt, zie je dat er ook maar heel weinig mensen zich werkelijk op hun gemak voelen.

5. Seksualiteit
Wanneer de relatie met de ander intiemer wordt, kan intimiteit uitmonden in een seksuele relatie. In seksualiteit komen de drie basisthema?s in extreme mate naar boven. Hoewel seksualiteit gaat over je openen en versmelten, zul je je pas helemaal aan de ander over kunnen geven als je je echt veilig voelt. En een belangrijk deel van je veilig voelen ligt in het feit dat je bij je eigen autonomie kunt blijven, dat wil zeggen dat je elk moment vrij bent om Nee te zeggen. Zodra je je in een seksuele relatie gedwongen of gemanipuleerd voelt, of niet voluit Nee kunt zeggen zonder je afgewezen te voelen, dan kun je ook niet echt Ja zeggen. Dan kan er best wel seks zijn, maar beleef je seksualiteit niet voluit vanuit een intieme verbinding.
Ook als er geen seksuele relatie is, is seksualiteit op zich de meest intieme verbinding met je eigen man- of vrouw-zijn, en daarmee met je eigen seksuele energie. Het ervaren van je seksuele energie is direct verbonden met het ervaren van je levensenergie, die de kwaliteit van je eigen Zijn bepaalt. Het volledig durven ervaren van jezelf als man of vrouw schept vertrouwen in jezelf, is de basis van je eigenheid en cre?ert een gevoel van intimiteit, waarmee de basis is gelegd voor je eigen innerlijke vrijheid.

6. Vrijheid
Met het toe-eigenen van je eigen seksualiteit word je volwassen. Je voltooit de cyclus van het belichaamd worden in dit lichaam door de mogelijkheid zelf een kind te scheppen vanuit veiligheid, eigenheid en liefde. Meestal valt dit samen met het verlaten van het ouderlijk huis. In wezen laat je daarmee je ouders, en alles wat ze je geleerd hebben, achter je en stapt je zelf het leven in. Maar doe je de deur van het ouderlijk huis ook helemaal dicht? Meestal neem je ook een aantal verwondingen mee, ingeroeste overgenomen patronen, overlevingsstrategie?n, angsten, opinies en waardeoordelen die niet van jou zijn. Je lichaam, je gevoelens en vooral je gedachten zitten vol met de uitgesproken en onuitgesproken boodschappen van je ouders of opvoeders. Hoewel je het ouderlijk huis verlaat, neem je je ouders mee als ge?nternaliseerde ouders, die tot je dood toe je kunnen blijven achtervolgen met hun negatieve opmerkingen of onderliggende angsten en bezorgdheden.
Het laatste stadium is het je bevrijden van de negatieve, belemmerende aspecten van je opvoeding. Wie ben je zelf? Wat voel je zelf? Wat wil je zelf? Wat denk je zelf? Wat is voor jou belangrijk? Wat is je eigen basis? Wat is je eigen doel in dit leven? Wie ben je?
In De psychologie van Vrijheid worden deze thema?s volledig uitgewerkt, zodat je een glashelder inzicht krijgt in de relatie tussen het heden en de problemen die je nu belemmeren volledig jezelf te zijn, en het verleden dat achter je ligt. Ook wordt duidelijk dat de blokkades of angsten die je ervaart niet van jou afkomstig zijn, dat ze niet jij zijn, maar ontstaan zijn als reactie op de relatie tussen jou en de omgeving: dat ze in feite kwaliteiten zijn die door dikke lagen overlevingsstrategie?n worden afgedekt. Zodra dat inzicht helderder en helderder wordt zul je in staat zijn ? met of zonder hulp ? deze schillen een voor een af te pellen en je ware ik, je eigen kracht en vrijheid te ontdekken.
Aart is offline   Met citaat reageren
Oud 9 november 2011, 18:18   #3
Tine
Kasuaris
 
Geregistreerd: 29 september 2011
Berichten: 902
Standaard

Het proces dat hier beschreven wordt, heeft voor mij zeker geldingskracht omdat ik het z?lf doorlopen heb.
Het leidt inderdaad naar vrijheid... Een onbelemmerde, vrij-werkende geest in een soepel (want van druk en spanning bevrijd) aanvoelend lichaam met een rustig maar vol leven kloppend hart!
Tine is offline   Met citaat reageren
Oud 9 november 2011, 19:59   #4
sagnaar
Mandataris
 
sagnaar's schermafbeelding
 
Geregistreerd: 1 september 2010
Berichten: 2.089
Standaard

Citaat:
Oorspronkelijk geplaatst door tineke Bekijk bericht
Het proces dat hier beschreven wordt, heeft voor mij zeker geldingskracht omdat ik het z?lf doorlopen heb.
Het leidt inderdaad naar vrijheid... Een onbelemmerde, vrij-werkende geest in een soepel (want van druk en spanning bevrijd) aanvoelend lichaam met een rustig maar vol leven kloppend hart!

oftewel de zogenaamde tweede jeugd 'rond je 50e...
de 'wereld' is geen vraagteken' meer...omdat je zelf een uitroepteken' bent geworden.

de natuur vind haar weg...en de 'ervaring' hobbelt er achteraan met een allegaartje van verklaring !.
sagnaar is offline   Met citaat reageren
Oud 9 november 2011, 20:10   #5
Tine
Kasuaris
 
Geregistreerd: 29 september 2011
Berichten: 902
Standaard

Citaat:
Oorspronkelijk geplaatst door caine Bekijk bericht
de natuur vind haar weg...en de 'ervaring' hobbelt er achteraan met een allegaartje van verklaring !.
Of (met andere woorden) :

"De natuur vindt haar weg en Tineke huppelt er achteraan met een mandje vol bloemetjes die ze onderweg plukt"
Tine is offline   Met citaat reageren
Reageren

Discussietools Zoek in deze discussie
Zoek in deze discussie:

Geavanceerd zoeken
Weergave

Colofon
You may not post new threads
You may not post replies
You may not post attachments
You may not edit your posts

vB-code is Aan
Smileys zijn Aan
[IMG]-code is Aan
HTML-code is Uit

Forumnavigatie


Alle tijden zijn in GMT (+ 1:00 uur), het is in deze tijdzone nu 22:35.


Forumsoftware: vBulletin®, versie 3.8.11
Copyright ©2000 - 2019, Jelsoft Enterprises Ltd.
Cultural Forum | Study at Malaysian University