Zelfkennisforum  

Ga terug   Zelfkennisforum > Zelfonderzoek > Vriendschap

Vriendschap Tekenen van vriendschap.

Reageren
 
Discussietools Zoek in deze discussie Weergave
Oud 22 januari 2013, 17:27   #31
Mihaela
Singularis
 
Geregistreerd: 9 juli 2011
Berichten: 9.590
Standaard

Citaat:
Oorspronkelijk geplaatst door Guy Bekijk bericht
Laat ik nou precies hetzelfde hebben.
Ik weet nog dat ik dat schreef Guy, en herinner ik me dat ik toen behoefte aan wisselwerking had, aan contact, aan een klank-bord.
Ik weet nog dat ik vooral de behoefte had om ervaringen te delen, wat betreft het proces van zelfkennis waarmee ik aan het stoeien was/ben.
Ik ervaar het proces van zelfkennis/bewustwording als zeer ingrijpend, hevig en ondoorgrondelijk.
Nu zie ik het in dat bijna onmogelijk is om iets te delen met medemensen over zo een proces. Ieder heeft zijn eigen visie op. Een ieder gaat hier mee op zijn eigen manieren om, en vaak ontstaat er snel strijd als je met elkaar in gesprek daar erover gaat.
Ik heb me de laatste tijd een beetje terug getrokken, ik ervaar t? snel een ego'botsing' als het over bewustwording gaat.

Ik had net alles willen wissen wat ik hier boven schreef, en wilde me weer terug trekken. Ik dacht: ''Laat maar joh Mihaela, ze gaan weer om het woord 'behoefte' struikelen, of aan welke woord dan ook, en gaan ze weer een preek schrijven over hoe het wel moet'' .. Alsof ik niet weet hoe het is, en hoe het voelt, als ik helemaal in het moment ben.

...het leven gaat hoe dan ook door, en mijn dagen en nachten zijn gevuld met de steeds terugkerende vraag: Wat ben ik? Wat is het bestaan?

Verbittering, teleurstelling, het gevoel van op willen geven aan het onophoudelijke zoektocht, zijn gevoelens/belevingen die ik als een onderdeel van mijn onderzoek zie, wat betreft zelfkennis en bewustwording..
Een zware klank overheerst mijn beleving, daarnaast is er nog steeds mijn onophoudelijke nieuwsgierigheid en verwondering om het onderbewuste.

Ik vind een zeer bijzonder proces, dat wat ik de laatste jaren mee maak.

en.. weet je nu wel iets te typen Guy?
Mihaela is offline   Met citaat reageren
Oud 23 januari 2013, 21:03   #32
Guy
Kasuaris
 
Geregistreerd: 30 december 2012
Berichten: 819
Standaard

Citaat:
Oorspronkelijk geplaatst door Mihaela Bekijk bericht

en.. weet je nu wel iets te typen Guy?
Nou, in elk geval in reactie op jou, weet ik iets te typen. Ik moet je eerlijk bekennen dat ik niet (meer) zo bezig ben met mezelf. Met wie of wat ik ben. Of niet ben. Ik leef eigenlijk steeds meer in een staat van voortdurende verwondering over het leven, de wereld en alles wat daarin zoal plaats vindt.
Als ik bijvoorbeeld kijk naar natuurprogramma's op National Geografic, dan kan de ongelooflijke schoonheid van de natuur en alles wat daarin voorkomt mij verwonderen. Tevens de wreedheid (in de optiek van de mens) die zich daarin voordoet. Datzelfde geldt voor de mens(heid). Je hoeft de tv maar aan te zetten of de krant op te slaan en je wordt geconfronteerd met allerlei uitingen van geweld. Tegelijkertijd zijn er ook allerlei prachtige en liefdevolle initiatieven van mensen die elkaar helpen. Hier gaan de mensen dood omdat ze te dik zijn, elders sterven mensen van de honger. Ik pik er zo maar wat voorbeelden uit, de lijst is ellenlang. Wat mij rest is verwondering over dat alles waarvan ik getuige ben.
Guy is offline   Met citaat reageren
Oud 24 januari 2013, 10:17   #33
Looro
Donataris
 
Looro's schermafbeelding
 
Geregistreerd: 4 oktober 2011
Berichten: 2.212
Standaard

Citaat:
Oorspronkelijk geplaatst door Guy Bekijk bericht
Als ik bijvoorbeeld kijk naar natuurprogramma's op National Geografic ...
Wat rest is de verwondering van de getuige?
Die teloorgang heb ik hier in Vlaanderen de laatste vijftien jaar op dezelfde wijze vastgesteld. Het landschap is totaal verkaveld en volgebouwd. Iedereen is in elkaars tuintje gaan wonen. Er is nooit meer stilte hier door een aanhoudend lawaai op de autoweg zo'n paar kilometer hier vandaan. Ik ben niet zo'n televisiekijker maar wat je zegt van geweld zie ik hier als verlies waar wij met z'n allen het landschap, de leefomgeving wegdoen. Je moet al ver in zee gaan staan om in Vlaanderen nog open landschap te bewonderen. Haha ! Het is een verlies waar iets anders is gewonnen blijkbaar, een plek waar mensen willen wonen.
Looro is offline   Met citaat reageren
Oud 24 januari 2013, 16:47   #34
Mihaela
Singularis
 
Geregistreerd: 9 juli 2011
Berichten: 9.590
Standaard

Citaat:
Oorspronkelijk geplaatst door Guy Bekijk bericht
Ik leef eigenlijk steeds meer in een staat van voortdurende verwondering over het leven, de wereld en alles wat daarin zoal plaats vindt.
Nou, dat klinkt zeker prettig. Dat wat je omschrijft is me bekend, alleen bij mij is het geen voortdurende staat.

Citaat:
Oorspronkelijk geplaatst door Guy Bekijk bericht
Als ik bijvoorbeeld kijk naar natuurprogramma's op National Geografic, dan kan de ongelooflijke schoonheid van de natuur en alles wat daarin voorkomt mij verwonderen.
Vandaag heb ik bewust tijdens mijn wandelingen, de schittering op de sneeuw mijn gevoel van spanning laten doen smelten..
Het geschenk wilde ik ook delen..
Ik vroeg aan een collega wat ze ziet als zij uit het raam naar buiten kijkt. Wij hebben voor onze raam een grasveldje, die nu stralend wit, bedekt met sneeuw is.
Ze zag alleen maar sneeuw, een grote vlakte sneeuw, zei ze..
Het zonnetje scheen, dus overal waren er kleine schitteringen op de sneeuw verspreid.
Ik zei toen tegen haar: Kijk niet naar de grote vlakte, maar kijk alsof je met je ogen iets op de sneeuw zoekt,en je zult overal prachtige kleine diamantjes zien..
Ze zijn verwonderd: ''Zo, het is alsof ik ineens anders kijk. Ja!.. ik zie het, zei ze''..
Wij glimlachte, en ze bleef me lang aankijken alsof ik een truc met haar had uitgehaald.
Citaat:
Oorspronkelijk geplaatst door Guy Bekijk bericht
Tevens de wreedheid (in de optiek van de mens) die zich daarin voordoet. Datzelfde geldt voor de mens(heid). Je hoeft de tv maar aan te zetten of de krant op te slaan en je wordt geconfronteerd met allerlei uitingen van geweld.
De laatste paar jaar ben ik me er zo van doordrongen dat de wreedheid dat zich voordoet in de mens(heid), ook in mij plaats vindt.
Vandaag heb ik niet alleen maar de sneeuw bewonderd, ik was heel bewust bezig met gevoelens van wrok, en boosheid. Ik liet ze toe, al namen ze mij in beslag. Nu en dan koos ik om heel bewust ze los te laten, en keek ik uit het raam en verwonderde me van de betrekkelijkheid van het gevoel. Ik kan kiezen om me boos te voelen, of harmonie toe te laten, en ik kan ze ook los laten als ik er voor kies.

Citaat:
Oorspronkelijk geplaatst door Guy Bekijk bericht
Tegelijkertijd zijn er ook allerlei prachtige en liefdevolle initiatieven van mensen die elkaar helpen.
Helaas heb ik dat niet echt veel in de omgeving waarin ik leef, ondervonden.
Soms zie ik een film, en het wordt me weer herinnerd dat er werkelijk mensen bestaan die oog voor een ander hebben. Ik voel soms een impuls van binnenuit om iets goed te doen, om op te staan en iets wezenlijk te doen wat verschil maakt, maar ik merk bij mezelf dat er te veel 'oordeel' op rust, op dat wat ik goedheid noem, en laat ik dan even los.
Citaat:
Oorspronkelijk geplaatst door Guy Bekijk bericht
Wat mij rest is verwondering over dat alles waarvan ik getuige ben.
Dat is zeker mooi Guy.

Het is toch niet altijd zo geweest, neem ik aan. Hoe zijn je stappen geweest, voor dat jij in een staat van voortdurende verwondering verkeerde?
Je schreef ook dat je steeds meer in verwondering verkeert.
Heb je nog steeds momenten (of fases) van onaangename spanning, en innerlijke strijd?
Mihaela is offline   Met citaat reageren
Oud 24 januari 2013, 17:28   #35
Mars
Sterrestof
 
Mars's schermafbeelding
 
Geregistreerd: 15 februari 2012
Berichten: 1.998
Standaard

Citaat:
Oorspronkelijk geplaatst door Looro Bekijk bericht
Haha ! Het is een verlies waar iets anders is gewonnen blijkbaar, een plek waar mensen willen wonen.
" Wat leefden ze eenvoudig toen
In simp'le huizen tussen groen
Met boerenbloemen en een heg
Maar blijkbaar leefden ze verkeerd
Het dorp is gemoderniseerd
En nou zijn ze op de goeie weg
Want ziet, hoe rijk het leven is
Ze zien de televisiequiz
En wonen in betonnen dozen
Met flink veel glas, dan kun je zien
Hoe of het bankstel staat bij Mien
En d'r dressoir met plastic rozen "
Mars is offline   Met citaat reageren
Oud 24 januari 2013, 21:21   #36
Ulla
Staffunctionaris
 
Ulla's schermafbeelding
 
Geregistreerd: 30 januari 2011
Berichten: 6.005
Standaard

Citaat:
Oorspronkelijk geplaatst door Looro Bekijk bericht
Wat rest is de verwondering van de getuige?
Die teloorgang heb ik hier in Vlaanderen de laatste vijftien jaar op dezelfde wijze vastgesteld. Het landschap is totaal verkaveld en volgebouwd. Iedereen is in elkaars tuintje gaan wonen. Er is nooit meer stilte hier door een aanhoudend lawaai op de autoweg zo'n paar kilometer hier vandaan. Ik ben niet zo'n televisiekijker maar wat je zegt van geweld zie ik hier als verlies waar wij met z'n allen het landschap, de leefomgeving wegdoen. Je moet al ver in zee gaan staan om in Vlaanderen nog open landschap te bewonderen. Haha ! Het is een verlies waar iets anders is gewonnen blijkbaar, een plek waar mensen willen wonen.
Herkenbaar. Heb er altijd al moeite mee gehad. En was dus ook een reden waarom ik ervoor koos om op een waddeneiland te gaan wonen. En dit gelukkig ook voor elkaar kreeg. (want normaal lukt je dat niet zomaar). Maar doordat eilanders ook moeten leven ( van het tourisme) bereikt ons ook hier de drukte, ook al is het meer een gezellige drukte. Maar toch doordrongen van de economische belangen. En toch is de rust en ruimte nog altijd ruimschoots aanwezig als je maar de drukke tijden en plekken weet te vermijden. Elke keer weer als ik door de stille natuur loop ( al dan niet aangelegd) ben ik weer vervuld van dankbaarheid dat ik hier mag wonen.
Ulla is offline   Met citaat reageren
Oud 26 januari 2013, 14:01   #37
Maria
Donataris
 
Maria's schermafbeelding
 
Geregistreerd: 27 april 2010
Berichten: 2.361
Standaard

Citaat:
Oorspronkelijk geplaatst door Mars Bekijk bericht
" Wat leefden ze eenvoudig toen
In simp'le huizen tussen groen
Met boerenbloemen en een heg
Maar blijkbaar leefden ze verkeerd
Het dorp is gemoderniseerd
En nou zijn ze op de goeie weg
Want ziet, hoe rijk het leven is
Ze zien de televisiequiz
En wonen in betonnen dozen
Met flink veel glas, dan kun je zien
Hoe of het bankstel staat bij Mien
En d'r dressoir met plastic rozen "
Een van de mooiste liedjes die er zijn....
Maria is offline   Met citaat reageren
Oud 26 januari 2013, 20:06   #38
habbuthabnot
Mandataris
 
habbuthabnot's schermafbeelding
 
Geregistreerd: 17 oktober 2011
Berichten: 1.887
Standaard

Citaat:
Oorspronkelijk geplaatst door Maria Bekijk bericht
Een van de mooiste liedjes die er zijn....

Gelukkig gaat ons geheugen niet al te ver terug......

Zoals 007 zou zeggen na veel avontuur:

" How are you M.?"
habbuthabnot is offline   Met citaat reageren
Oud 27 januari 2013, 01:37   #39
Maria
Donataris
 
Maria's schermafbeelding
 
Geregistreerd: 27 april 2010
Berichten: 2.361
Standaard

Citaat:
Oorspronkelijk geplaatst door habbuthabnot Bekijk bericht
Gelukkig gaat ons geheugen niet al te ver terug......

Zoals 007 zou zeggen na veel avontuur:

" How are you M.?"
Heeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeej jij daar !
Wat leuk om jouw naam weer eens te zien staan !
Weer in het land zeker?
Schrijf maar eens een PBtje, of mail me.

M.
Maria is offline   Met citaat reageren
Oud 27 januari 2013, 11:13   #40
Guy
Kasuaris
 
Geregistreerd: 30 december 2012
Berichten: 819
Standaard

Citaat:
Oorspronkelijk geplaatst door Mihaela Bekijk bericht

Het is toch niet altijd zo geweest, neem ik aan. Hoe zijn je stappen geweest, voor dat jij in een staat van voortdurende verwondering verkeerde?
Je schreef ook dat je steeds meer in verwondering verkeert.
Heb je nog steeds momenten (of fases) van onaangename spanning, en innerlijke strijd?
Zeker heb ik die, hoewel gelukkig steeds minder. Maar dan weet ik dat weer in ??n of ander (oud) verhaal zit, of me teveel heb laten meeslepen door de gebeurtenissen van de(ze) wereld. Dan weet ik dat het tijd is om weer naar binnen te keren, want dat ik word afgeleid door zaken buiten mezelf. Ik heb altijd veel gereisd en veel reizen maakt je nederig. Afhankelijk van waar je reis naar toe gaat natuurlijk. Verder zoek ik graag de stilte van een klooster op en ga ik nog geregeld in retraite. Dat is mijn ontsnapping aan de hectiek van het dagelijks leven en voor mij een noodzakelijk kwaad om de accu weer op te laden en het leven in deze hectische maatschappij weer tegemoet te kunnen treden.
Guy is offline   Met citaat reageren
Reageren

Discussietools Zoek in deze discussie
Zoek in deze discussie:

Geavanceerd zoeken
Weergave

Colofon
You may not post new threads
You may not post replies
You may not post attachments
You may not edit your posts

vB-code is Aan
Smileys zijn Aan
[IMG]-code is Aan
HTML-code is Uit

Forumnavigatie


Alle tijden zijn in GMT (+ 1:00 uur), het is in deze tijdzone nu 07:04.


Forumsoftware: vBulletin®, versie 3.8.11
Copyright ©2000 - 2018, Jelsoft Enterprises Ltd.
Cultural Forum | Study at Malaysian University