Zelfkennisforum  

Ga terug   Zelfkennisforum > Zelfonderzoek > Vriendschap

Vriendschap Tekenen van vriendschap.

Reageren
 
Discussietools Zoek in deze discussie Weergave
Oud 28 juli 2012, 10:29   #1
Mihaela
Singularis
 
Geregistreerd: 9 juli 2011
Berichten: 9.590
Standaard Ik wil graag je verhaal lezen Vagebond

Hallo Vagebond,

Ik wil heel graag je verhaal lezen.
Ik hoop dat verder het verhaal ongestoord hier kan lezen, met degene die in jouw verhaal ge?nteresseerd zijn, in jouw belevingen omtrent de situatie, of zelfs mensen die zelf een soortgelijke situatie willen delen.

Wil je aub verder de situatie van Ramon- forum hier buiten laten, en dat wij NU samen gewoon ongestoord erover kunnen hebben?

Ik zet alvast mijn verhaal erbij, en jouw verhaal erbij, ik neem de vrijheid om een verwijzing, uit je tekst weg te laten.

Zie het als een kans om boven het verleden uit te stijgen, en een nieuwe kans aan je beleving te geven.
Ik wil heel graag lezen wat jij beleeft hebt, en wat jij nog steeds daaromtrent beleeft.

Liefs,
Mihaela
Mihaela is offline   Met citaat reageren
Oud 28 juli 2012, 10:33   #2
Mihaela
Singularis
 
Geregistreerd: 9 juli 2011
Berichten: 9.590
Standaard

Citaat:
Oorspronkelijk geplaatst door Vagebond Bekijk bericht
Thanks

Maakt niet uit. Ik was alleen bang dat je mijn vraag die ergens onderaan mijn antwoord bungelde er tussen zou schieten, vandaar.

Dat is wel het grappige. Ik ben niet zo bekend met fysieke pijn behalve met de voormalige maandelijkse last, met ook nog eens een korte cyclus, en die was heftig. Ik heb dat jaren gedragen zonder pijnstillers. Tot ik op een gegeven moment dacht waarom doe ik mezelf die aan, ben toen linea recta naar de drogisterij gelopen bladiebla ect. Vond het wel een slap besluit van mezelf en heb dat eigenlijk altijd gevonden vooral omdat ik wist dat ik e.e.a. ook op een andere manier kon oplossen die wat meer discipline en doorzettingsvermogen van me vroeg.

Tis wel lastig want ik heb natuurlijk ook nog verder nagedacht over je vraag en bij daarbij tgt ook nog even tegen een in mij levend taboetje aangelopen, dus ik ga ervoor, zie onder.

Ik heb bv ervaring met verkrachting (groepsverkrachting). Juist omdat het in het een vorige leven heeft plaatsgevonden weet ik vanuit ervaring hoe moeilijk het is iets dergelijks te verwerken omdat het idd verschillende leven kan vergen voor het echt klaar is, ik weet dat gewoon uit ondervinding. In dat leven heb ik als een zombie, niet in staat tot verder iets verder geleeft. Ik heb die ervaring meegenomen naar dit leven, jarenlange nachtmerries gehad over groepsverkrachting, enorme angst, zonder te snappen waar dat vandaan kwam. Tot mij een licht opging dat het een onverwerkt vorige leven was bladiebla ect en toen kon ik er voor het eerst van mijn leven iets mee totdat het uiteindelijk helemaal helder voor me werd bladiebla ect,

Dus als je zo'n vraag stelt als wat heb je liever..., merk ik dat ik terug ga grijpen op de periode voor e.e.a. zich oploste en zeg dan liever een kogel dan....Maar nu je marteling hebt toegevoegd wordt het verhaaltje idd anders. Ik zal iets dergelijks niet langer als mentaal vernietigend ervaren denk ik. Het zou idd de fysieke pijn zijn waar ik voor terug deins. Tgt denk ik dat fysieke pijn ook mentale pijn is en dat die dus niet gevoelt hoeft te worden als pijn. Met andere woorden ik zou me kunnen voorstellen dat iemand bv een ledemaat afsnijd zonder dat je daar enige last van hoeft te ondervinden. In die zin zou ik het boeiend vinden te ervaren. Ik denk namelijk dat het fysieke pijn senario niet anders is dan het mentale pijn senario.

Dus in die zin snap ik ook waarom je kiest voor de rauwe ervaring mbt tot jou pijn. Ik heb echter ook het idee, maar dat kan best nergens op slaan, dat mentale pijn voor fysieke pijn gaat. Weet niet ben maar een beetje chaotische aan het rondfreubelen dus ik laat die voorgaande gedachte even voor wat het is en ga door naar de volgende..

Misschien is pijn die niet door een zgn buitenstaander wordt toegebracht, iets waar je gewoon mee hebt te leven ( het is een beetje kort door de bocht )omdat er niet iemand buiten je is die je als schuldige kan aanwijzen om zo bij je jezelf weg te kunnen blijven. Het kan heel lang duren en zelfs uiteindelijk hartverscheurend zijn, voor mij was dat in elk geval wel zo, te ontdekken dat er niemand aan te wijzen is behalve jijzelf.

Ik freubel nog even door, je hoeft er niks mee met deze gedachtengang, wat het verhaaltje nog lastiger maakt is dat je er bijna nergens mee naar toe kunt, tenminste dat idee had ik en heeft zich ook bewezen zo te zijn voor of voor verschillende mensen. Mensen willen graag tastbare bewijzen en ik kan die niet geven als in; die en die heeft....als je dat niet hebt wordt je al snel afgeserveert als een bedrieger die op een negatieve manier de aandacht probeert te trekken ten koste van....Bijzonder pijnlijk want zij hebben mij niet gezien toen ik door de herbeleving heen ging, zij hebben mijn jarenlange angst en worsteling vanaf de puberteit tot voor enkele jaren geleden mbt tot dat onderwerp niet doorgemaakt. Ik zou dat soort van mensen graag zo'n enorme hengst voor hun verdwaasde hoofd willen geven want blinder dan blind kan je volgens mij niet zijn, maar dan ik kan ze tgt hun enorme blindheid ook niet kwalijk nemen want zij hebben die ervaring niet en kijken er vanaf buiten naar en dat is nu eenmaal een lastig gegeven.

Dus ik denk niet dat iemand die onverdoofd stukken van mijn lichaam af wil snijden om die vervolgens op te peuzelen dat kwalijk kan nemen. Ik kan in dat geval alleen kijken naar mezelf en in hoeverre ik in staat ben bij bewustzijn te blijven voor mezelf binnen die ervaring om hem vervolgens te niet te kunnen doen als fantasie/droom.

Ik geloof dat voorgaand gefreubel eerlijker mijn gedachtengang weergeeft dan het eerder snel en enigzins ontwijkend, ontwijkend vanwege mijn eerder ervaring mbt tot het vertellen van mijn ervaring mbt tot mij ervaring met verkrachting, antwoord. Ik merk dat ik die ervaring niet buiten mag sluiten wanneer de vraag wat liever....gesteld wordt. Binnen die vraag onstaat anders voor mij een te scheef beeld.

Dus toch het risico maar weer genomen uit gemaakt te worden voor een geestenszieke die misbruikt maakt van.... door de diverse personen. Het is niet anders. Mijn ervaring/beleving en verwerking wordt er niet anders, minder heftig van al stonden er honderd mensen op hun kop te schreeuwen dat het niet mocht en zus en zo.

Misschien was mijn antwoord liever opgepeuzeld worden dan...wel gebaseerd op het gegeven dat wanneer ik iets dergelijks zou overleven er in elk geval zichtbare bewijzen zijn en als ik het niet zou overleven tja dan ben je dood. Mocht ik mij in een vorig leven iets dergelijks overkomen zijn en ik had dat niet verwerkt dan zou ik in dit leven dat misschien meenemen in de vorm van geboren worden zonder beentjes en/of armpjes ofzo. Dan is het ook zichtbaar en staan mensen niet zo raar te kijken wanneer iemand het daar evt. moeilijk mee heeft en is men blij wanneer zij merken dat iemand zijn beste beentje (oeps) binnen zijn of haar beperking voor zet en wordt de mentale belasting die een fysieke handicap met zich meebrengt niet als kwalijk gezien maar eerder als begrijpelijk, heb ik het idee.

Hoe dan ook mijn gedachten cirkelen nog wat rond het thema. Ik heb in elk geval toch ergens wel weer een anders soortig van taboetje blootgelegd met mijn verhaaltje dat wat verder reikt dan scheten laten en/of in je neus peuteren.

Ik kijk uit naar je antwoord. Thanks Mihaela.
..
Mihaela is offline   Met citaat reageren
Oud 28 juli 2012, 10:35   #3
Mihaela
Singularis
 
Geregistreerd: 9 juli 2011
Berichten: 9.590
Standaard

Citaat:
Oorspronkelijk geplaatst door Mihaela Bekijk bericht
Ik vind dat heel interessant Vagebond. Ik hoor wat vaker mensen die een beleving hebben die niets met dit leven te maken heeft.
Of het re?ncarnatie is of niet let ik eigenlijk persoonlijk nooit zo op, het onderwerp re?ncarnatie is voor mij iets waar ik geen duidelijk beeld van heb. Wat ik heel boeiend vind is dat iemand iets beleeft. De beleving heeft voor mij even veel waarde als iets wat werkelijk gebeurd is in dit leven, of iets wat niet als 'feit' aangeduid kan worden.
Wat jij beleeft is voor mij jouw beleving, en het heeft invloed op je gehad.
Als jij fijn vindt, zou ik graag willen lezen wat jouw beleving is, wat jouw beelden omtrent de verkrachting zijn. Mogelijk door het te schrijven wordt het voor jou ook minder taboe.
Als het voor jou niet als 'last verlichtend' voelt, maar als onnodig je kwetsbaar opstellen, doe uiteraard wat voor jou goed voelt Vagebond.

Omdat jij zo openhartig bent, ga ik jou ook antwoord geven. Er is iets wat ik wil delen, maar aan het begin vond ik toch t? priv? voor zo een open forum. Maar het maakt deel uit wat ik mee gemaakt heb, en daar op baseer ik ook mijn antwoord op je vraag.
..
Mihaela is offline   Met citaat reageren
Oud 28 juli 2012, 10:36   #4
Mihaela
Singularis
 
Geregistreerd: 9 juli 2011
Berichten: 9.590
Standaard

Toen ik 19 jaar was, ging ik naar een feestje.
Het was bij een jongen thuis wie zijn ouders een weekend weg waren. Wij waren een klein groepje van jongeren, in de leeftijd van 17 tot 19 jaar. Gewoon onschuldig lekker dansen, en iets drinken, uiteraard niet echt veel drank was aanwezig. Jonge mensje, je kent dat..

Onverwacht kwamen er aan de deur drie wat grotere jongens. In de leeftijd van 24 jaar zo ongeveer.
De joch van wie het huis was durfde ze niet te weigeren toen ze naar binnen wilde komen.
Er waren een paar bekende brutale jongens uit de buurt.

Zonder iets in de gaten te hebben was ik aan het dansen met mijn vriendinnetjes.
Ik ging naar de wc, en een van de grotere jongens benaderde mij en zei dat hij me iets wilde vragen, in de kamer naast de wc.
Zonder iets te vermoeden liep ik naar hem toe, en hij was heel direct en zei dat hij seks met mij wilde.
Met verbazing liet ik hem weten dat daar geen sprake van was.
Hij werd fel in zijn praten, en zei dat hij van plan was, hij en zijn twee andere vrienden, hoe dan ook seks met mij te hebben.
Hij liep weg, maar een ander vriend van hem kwam binnen. Zo een Keen glad praatjes type.
Hij probeerde mij duidelijk te maken dat het beter is om me niet te verweren, want hoe dan ook hun zullen hun zin krijgen. Hij zei ook: Dan slaan wij jou bewusteloos en doen wij toch wat wij willen.
Hij ging ook weg, maar voor dat hij vertrok zei hij: Ik ga zo een mes pakken en wij gaan je kleding snijden..
Het ging allemaal heel snel eigenlijk, het voorgesprek. Ik was verbaasd. Ik zat op een stoel toen ik met hun aan het praten was, ik stond op en liep naar het raam. Ik deed het raam open met de gedachten: Ik ga naar beneden springen, en dan om de hoek is er een bus station, en ga ik naar huis.
Ik deed het raam open, en ik draaide me om en pakte het kozijn vast en liet me rustig zakken. Op het moment dat mijn handen de greep met het kozijn raam verloren toen had ik even een moment van schrik, maar heel snel daarna werd ik weer rustig en ontspannen.
Je zou denken dat jij van de vierde verdieping heel snel naar beneden valt, maar het viel mee. Ik merkte ook dat ik de ramen van alle verdiepingen die ik voorbij ging duidelijk kon zien.
Toen ik op de grond viel hoorde ik een geweldig groot geluid. Op dat moment voelde ik ook gruwelijk pijn, en pas op dat moment schreeuwde ik.
Volgende dag zei men van twee flats verder dat ze dachten dat een dier geslacht werd. Zo een gruwelijk pijn was op dat moment, en ik kan echt gillen.
Maar het duurde niet lang de pijn. Ik werd heel snel rustig weer.
Mijn vriendinnen kwamen naar beneden aangerend, om de hoek was een taxi chauffeur en de meisjes gingen naar hem rennen en de gruwel vertellen.
De man heeft me direct naar het ziekenhuis gebracht, later hoorde ik dat hij ook weer terug ging naar de flat, want hij was zo woest en wilde de jongens een lesje leren.
Ze zijn trouwens in de gevangenis beland. Roemeni? was wat dat betreft heel streng in straffen. Ze kregen 4 jaar gevangenis straf.

Dus mijn antwoord op de vraag is: Blijkbaar is er iets in mij wat eerder voor iets anders kiest dan verkrachting, zolang als ik daar de keuze kan maken.
Dat was in ieder geval op mijn 19de.
Ik heb geen idee hoe ik nu zou gaan reageren, maar wat ik vooral wilde aangeven met mijn vraag of verkrachting erger is dan doden, was meer retorisch bedoeld, want ik wilde aangeven dat geweld geweld is in mijn ogen, ongeacht welke vorm het aanneemt.
Mihaela is offline   Met citaat reageren
Oud 28 juli 2012, 10:38   #5
Mihaela
Singularis
 
Geregistreerd: 9 juli 2011
Berichten: 9.590
Standaard

IK heb de reacties van andere belangstellende niet erbij gedaan, had ik graag gewild, maar ik weet het niet wie erbij betrokken wilt raken uit belangstelling in het verhaal van Vagebond, en mijn verhaal, dus heb ik de rest van de reacties weg gelaten. Het zou completer maken, maar kan ik niet namens een ander beslissen.

Liefs,
Mihaela
Mihaela is offline   Met citaat reageren
Oud 28 juli 2012, 10:45   #6
Mihaela
Singularis
 
Geregistreerd: 9 juli 2011
Berichten: 9.590
Standaard

Als je dit geen goed idee vindt Vagebond, laat me dat zonder aarzeling weten. Voor mij voelt het goed om dat zo te doen, maar als het voor jou niets toevoegt, is het voor mij nog steeds OK!

Liefs,
Mihaela
Mihaela is offline   Met citaat reageren
Oud 28 juli 2012, 14:13   #7
Vagebond
Donataris
 
Geregistreerd: 8 november 2011
Berichten: 2.468
Standaard

Mihaela ik wil graag met je verder praten over dit onderwerp. Voor nu moet ik het, hoe jammer ik dat ook vind, vanwege de nu heersende energie die eerst even wat tot rust moet komen zodat er weer ruimte ontstaat, even laten. Je hoort snel van mij ok?.

Groetjes V.
Vagebond is offline   Met citaat reageren
Oud 28 juli 2012, 14:51   #8
Mihaela
Singularis
 
Geregistreerd: 9 juli 2011
Berichten: 9.590
Standaard

Citaat:
Oorspronkelijk geplaatst door Vagebond Bekijk bericht
Mihaela ik wil graag met je verder praten over dit onderwerp. Voor nu moet ik het, hoe jammer ik dat ook vind, vanwege de nu heersende energie die eerst even wat tot rust moet komen zodat er weer ruimte ontstaat, even laten. Je hoort snel van mij ok?.

Groetjes V.
Het draadje is geopend Vagebond, als je een keer verder wilt gaan bespreken is het Ok, en zelfs als je in tijd hier geen zin meer in hebt, hoef je niet eens aan te geven, ik zie het vanzelf wat jij beslist.

Groetjes M.
Mihaela is offline   Met citaat reageren
Oud 28 juli 2012, 14:55   #9
Mihaela
Singularis
 
Geregistreerd: 9 juli 2011
Berichten: 9.590
Standaard

Voor mij was het meer een symboliek, om boven de oorlogsfeer heen van het ander draadje te stijgen.
Je koos om gewoon daar verder op in te gaan, en strijdlustig als ik ben, ging ik ook zonder aarzeling daar verder in strijden.

Voor mij is het hoe dan ook leerzaam wat er ook gebeurt hier, of waar dan ook, in mijn leven.

Zoals gewoonlijk, alles wat ik doe en ervaar, hoe ik handel, zegt mij iets over mezelf.

Voor iedereen op het forum of buiten het forum..
Mihaela is offline   Met citaat reageren
Reageren

Discussietools Zoek in deze discussie
Zoek in deze discussie:

Geavanceerd zoeken
Weergave

Colofon
You may not post new threads
You may not post replies
You may not post attachments
You may not edit your posts

vB-code is Aan
Smileys zijn Aan
[IMG]-code is Aan
HTML-code is Uit

Forumnavigatie


Alle tijden zijn in GMT (+ 1:00 uur), het is in deze tijdzone nu 07:04.


Forumsoftware: vBulletin®, versie 3.8.11
Copyright ©2000 - 2018, Jelsoft Enterprises Ltd.
Cultural Forum | Study at Malaysian University